طبق پژوهش جدید مغز آن دسته از کودکانی که به ورزش های هوازی می پرداختند، دارای بخش سفیدرنگ فشرده تر و تنیده تری نسبت به کودکانی که آمادگی جسمانی کمتری داشتند و ورزش هوازی انجام نمی دادند بود.

بخش خاکستری مغز، مسئول فعالیت های شناختی نظیر حافظه و یادگیری است. اما این نخستین بار است که رابطه آمادگی جسمانی هوازی با بخش سفید مغز کودکان مورد ارزیابی قرار گرفته است.

این تیم پژوهشی از شیوه «تصویربرداری DTI برای بررسی بخش سفیدرنگ مغز این کودکان استفاده کردند. در این شیوه میزان پخش شدن آب در بافت های مختلف مورد بررسی قرار می گیرد. هر قدر میزان پخش شدن آب کمتر باشد، بافت مذکور دارای فیبر بیشتری بوده و فشرده تر است که البته مطلوب تر شمرده می شود.

پژوهشگران به بررسی رابطه عوامل مختلفی نظیر وضعیت اقتصادی و اجتماعی خانواده، زمان بلوغ و نیز بررسی وجود ناتوانایی های یادگیری و یا بیش فعالی با وضعیت قشر سفید مغز آنها پرداختند.

این تیم پژوهشی در حال حاضر در دومین سال از یک پژوهش پنج ساله است تا مشخص شود که شروع یک ورزش هوازی جدید توسط کودکان تا چه حدی می تواند موجب تاثیر مثبت بر روی قشر سفید مغز آنها شود.

مطالعات پیش از این نشان داده بود که فعالیت های کوتاه مدت و بلندمدت، بر سلامت مغز و توانایی های شناختی کودکان تاثیر می گذارد. این یافته جدید در واقع بر شواهد قبلی مبنی بر تاثیر مثبت ورزش و تحرک جسمی بر سلامت مغز می افزاید.

همچنین مطالعات نشان داده است که کودکان 9 تا 10 ساله ای که آمادگی هوازی بیشتری دارند قسمت خاکستری مغزشان باریک‌تر است. باریک‌تر بودن قسمت خاکستری مغز باعث افزایش توانایی ریاضی در افراد می‌شود.

در کودکان پروسه باریک شدن قسمت خاکستری مغز به صورت طبیعی انجام می‌شود. ورزش این پروسه را بهبود می‌بخشد.

مدیر این تحقیقات می‌گوید: باریک شدن قسمت خاکستری مغز یک روند طبیعی رشد است و به دلیل شکل‌گیری مغز اتفاق می‌افتد. تئوری که این پدیده را توجیه می‌کند می‌گوید که قسمت خاکستری مغز باریک می‌شود تا ارتباطات غیر ضروری از بین برود و ارتباطات مفید مغزی قوی‌تر شود.

مطالعات گذشته نشان داده است که باریک شدن قسمت خاکستری مغز با افزایش قدرت استدلال و مهارت‌های فکری همراه است. ما برای اولین بار نشان دادیم که آمادگی هوازی می‌تواند در باریک شدن قسمت خاکستری مغز نقش داشته باشد. در واقع ما دریافتیم که کودکان 9 تا 10 ساله ای که آمادگی هوازی بیشتری دارند، ضخامت قسمت خاکستری مغزشان کمتر است.

در این مطالعات 48 کودک مورد بررسی قرار گرفتند. از همه این افراد تستی برای اندازه‌گیری آمادگی هوازی گرفته شد. نیمی از این کودکان 70 درصد یا بیشتر آمادگی هوازی داشتند و نیمی از این کودکان 30 درصد یا کمتر آمادگی هوازی داشتند. محققان با کمک MRI از مغز این کودکان عکس برداری کردند و توانایی ریاضی آنها را سنجیدند.

محققان به اختلاف بین توانایی ریاضی و ساختار مغزی این کودکان پی بردند. به طور کلی باریک تر بودن قسمت خاکستری مغز با کارایی بهتر ریاضی همراه است.

مدیر این تحقیقات افزود: در بعضی مدارس از میزان ساعت‌های ورزش گرفته می‌شود و این زمان صرف درس‌های دیگری می‌شود. به همین ترتیب میزان بی‌تحرکی کودکان افزایش می یابد. ما نیاز داریم تا میزان فعالیت فیزیکی کودکان را افزایش دهیم. مدارس بهترین مکان برای افزایش انگیزه ورزشی کودکان هستند.

نقاشی کردن کودک، اهمیت زیادی در رشد و تکامل بعدی مهارت‌های تصویری‌اش در آینده دارد. مجموعه نمادهای تصویری در نقاشی کودک موجب تسهیل یادگیری‌های بعدی‌اش می‌شود. به طور کلی، با بررسی نقاشی کودکان می‌توانیم به آزمون‌هایی برای سازگاری هیجانی آن‌ها دست‌ یابیم.

محل‌ ترسیم نقاشی کودک روی صفحه، بیان‌کننده موضوع‌های مختلف است.

تمرین

ورقه کاغذی در ابعاد 5/29×21 سانتی‌متر (A4) تهیه کنید و از کودکتان بخواهید آدمک یا هر چیز دیگری بکشد.

سپس نقاشی او را به صورت زیر تقسیم‌بندی کنید.

راست بالا     | وسط بالا   | چپ بالا

راست وسط  | وسط        | چپ وسط

راست پایین  | وسط پایین  | چپ پایین

کاغذ را عمودی در نظر بگیرید. چون معمولا درازای آدمک، بیش از پهنای آن است. حال اگر کودک شما، کاغذ را بچرخاند و ورقه را به صورت افقی قرار دهد و آدمک و موضوع نقاشی‌اش را در جهت افقی ترسیم کند، این واکنش به دو صورت تفسیر می‌شود:

1ـ نشان‌دهنده وجود یک حس عینی تحول‌یافته است. یعنی نیاز بیش‌تری به فضای پیرامونی دارد و نوعی مادی‌نگری و فقدان آرمان‌نگری در او وجود دارد.

2ـ هم‌چنین می‌تواند نشان‌دهنده نوعی تضادورزی باشد. به این معنی که دارای روحیه متناقض است و با انجام این عمل متضاد، به ثابت کردن شخصیت خود نیاز دارد.

نقاشی در صفحه

اگر نقاشی کودکتان در سمت چپ قرار بگیرد، مربوط به گذشته اوست. سمت راست مربوط به آینده است. هرچه نقاشی کودک به سمت چپ گرایش داشته باشد، کودک تمایل دارد که هیجان‌ها و احساس‌های خود را به صورت مستقیم بیان کند و رفتاری کودکانه نشان دهد. کشیدن نقاشی در سمت راست صفحه، نشان‌دهنده مهار عقلی و تحول‌یافتگی کودک است. در کودکان راست دست، ناحیه چپ، نشان‌دهنده دلبستگی به مادر است و ناحیه راست، دلبستگی به پدر را نشان می‌دهد. در کودکان چپ دست، عکس این قضیه است.

پایین صفحه کاغذ، بیان‌کننده جهان تاریک مربوط به ناخودآگاه است و قلمروی زمینی و مرتبط با زندگی روزمره را نشان می‌دهد. چون این قسمت از صفحه کاغذ، معرف زمین است، عنصر حیات‌بخش را تشکیل می‌دهد. اگر کودک، خط زمین را در نقاشی‌اش ترسیم کند، گاهی نشان‌دهنده نیاز حسی به تغذیه و ایمنی جسمانی است.

قسمت بالای صفحه، معرف ارزش‌های برتر، جهان رویاها، خیال‌پردازی‌ها و آرزوهای کودک است. معمولا حدود 40درصد کودکان، در پنج سالگی، موضوع نقاشی (مثلا آدمک) را در مرکز ترسیم می‌کنند، 70 درصد در هفت سالگی و به همین صورت افزایش می‌یابد. اگر پس از هفت سالگی، آدمک ترسیم شده، خارج از مرکز صفحه باشد، می‌توان به وجود یک نابهنجاری اشاره کرد.

تناسب آدمک ترسیمی کودک شما نیز دارای اهمیت است. اگر آدمک، بزرگ باشد، به معنای اعتماد به نفس و احساس ایمنی و شکفتگی است و گاهی نشان‌دهنده ناتوانی در مهار خود است. اگر کودک، آدمکش را کوچک ترسیم کند، بیان‌کننده کم‌رویی و ترس است و معمولا آدمک، در نواحی خارج از ناحیه مرکزی صفحه ترسیم می‌شود.

آدمک‌هایی با سرهای بزرگ

در محدوده سنی سه و چهار سالگی، سر آدمک نسبت به تنه آن، بزرگ‌تر است. به این دلیل که جایگاه اعضای ارتباطی، یعنی چشم‌ها، دهان، بینی و گوش‌هاست.

سر برای این کودکان، بخش اصلی اندام انسان است. شاید به این دلیل که کودک می‌خواهد در داخل دایره (سر) اجزایی را بگنجاند و هنوز به آن مرحله از شناخت نرسیده، سر را بزرگ‌تر می‌کشد تا اجزا در آن جا شود. کودک، هر چه بزرگ‌تر می‌شود، نسبت تنه و سر آدمک متناسب‌تر می‌شود. در کودکان سه ساله، گاهی سر، تنه هم هست و دست‌ها و پاها به سر وصل می‌شوند. در این سن، بیش‌تر پاها ترسیم می‌شوند تا دست‌ها و بازوها و تکرار پاها در نقاشی‌ها بیش‌تر است.

نکته جالب دیگر در نقاشی کودکان، شفاف بودن آن است. برای مثال، اگر به کودک پنج یا شش ساله بگویید آدمکی ترسیم کند که پشت میز نشسته است؛ او این نقاشی را طوری ترسیم می‌کند که پاهای آدمک و تمام خط‌های میز، مرئی هستند و نقاشی او دارای شفافیت است. اگر به کودک چهار یا پنج ساله بگویید آدمکی روی اسب ترسیم کند، باز هم پاهای آدمک روی اسب، کاملا مشخص است.

ثبت فضا و نقطه دید در کودکان بزرگ‌تر دیده می‌شود. اگر به کودک هشت ساله بگویید آدمک را پشت میز ترسیم کند، آن را واقع‌بینانه ترسیم خواهد کرد؛ یعنی در نقاشی او، بخشی از پاهای آدمک مشخص می‌شود.

خط‌ها

خط‌های نقاشی کودکتان نیز دارای اهمیت است. خط‌های پررنگ و ضخیم نقاشی، نشان‌دهنده تمایل به لذت‌های جسمانی و شهوت‌گرایی است. این مسئله، در مراحل رشد روانی جنسی فروید مطرح است. اگر خط‌ها آن‌چنان خشن باشند که تا پاره کردن کاغذ پیش روند، نارضایتی و پرخاشگری را نشان می‌دهند.

خط‌های کمرنگ در نقاشی، بیان‌کننده حساسیت، ملایمت و ظرافت است و گاهی کم‌رویی و نداشتن اعتماد به نفس و تردید کودک را نشان می‌دهد.

گاهی فشاری که کودک روی کاغذ می‌آورد، در قسمت‌های مختلف نقاشی، متفاوت است؛ یعنی در قسمتی از نقاشی، کمرنگ و در قسمت دیگر، پررنگ ترسیم می‌شود؛ برای مثال، ممکن است لب‌های آدمک یا چشم‌های آدمک، خط‌های ضخیم داشته باشد. این مسئله، نشان‌دهنده ناحیه‌ای است که تعارض را در کودک برمی‌انگیزد. کنش درونی، کودک را وادار می‌کند خط‌ها را پررنگ کند، آن‌ها را سایه‌دار ترسیم کند و حتی گاهی دور نقاشی خود، یک دایره حفاظتی ترسیم کند.

اگر کودک شما، خط‌ها را استوار و مستقیم ترسیم کند، نشان‌دهنده اعتماد به نفس، مصمم بودن و تاثیرناپذیری اوست. در حالی که خط‌های منقطع، در نقاشی کودک تاثیرپذیر، مردد و کمال‌جو دیده می‌شود.

اگر در نقاشی کودک، نقطه‌گذاری دیده شود، نشان‌دهنده داشتن مادری عصبی و بهانه‌جوست. هم‌چنین نشان‌دهنده مقابله با احساس گناهکاری ناشی از ادرار بی‌اختیار است. خط‌های موازی، ‌سایه‌ها و چهارخانه‌ها، در نقاشی کودکان مضطرب دیده می‌شود. سایه‌ها و رنگ‌های خاکستری، نشان‌دهنده افسردگی است، البته اگر زیاد باشد و تکرار شود. مدت زمانی که کودک به سایه زدن اختصاص می‌دهد، بیش‌تر از خود سایه‌ها مهم است.

خط‌های شکسته و زاویه‌دار: نشان‌دهنده چابکی، خشم، ناآرامی، مردانگی و نیروست. در حالی که خط‌های منحنی و انحنادار، ابتدایی‌تر هستند و ملایمت، ‌مسالمت، تبعیت‌جویی، زنانگی، خوددوستداری و نرمش را نشان می‌دهند. حلقه‌هایی که به دور یک محور می‌چرخند، از شکل‌های زاویه‌دار هندسی، ابتدایی‌تر هستند. کشیدن چنین خط‌هایی، تا چهار سالگی، بهنجار هستند. در صورتی که ترسیم آن‌ها ادامه یابد، می‌تواند نشانه‌های روان‌گسیختگی را بروز دهد.

خط‌های راست: نشان‌دهنده آرامش، وقار و بی‌انعطافی است.

خط‌های سرازیر: نشان‌دهنده بدبینی، افسردگی، خستگی و مرگ است.

خط‌های سربالا: شادی، زندگی و انفجار احساسات شدید را نشان می‌دهد.

خط‌خطی کردن و پاک کردن‌های زیاد: آشکارکننده نامصمم بودن، نارضایتی از خود و احساس حقارت است. لکه‌ها و سیاه کردن‌ها، احساس گناهکاری را نشان می‌دهند. اگر نقاشی کودک، حالتی کثیف و درهم ریخته داشته باشد، یعنی او، کودکی است که در مرحله مقعدی (مرحله‌ای که کودک، مدفوع خود را نگه می‌دارد و از این کار لذت می‌برد) وجود دارد تثبیت شده است، اما این تثبیت در کودکانی که نقاشی آن‌ها، تمیز و دارای نظم است، گرایش‌های وسواسی را نشان می‌دهد. در سن‌های بالاتر، تمیزی می‌تواند به دلیل جلب رضایت بزرگ‌ترها باشد.

بخش‌هایی که سفید گذاشته می‌شوند، نشان‌دهنده مرزها و فاصله‌گیری‌هاست و با توجه به فضای ترسیمی باید تفسیر شوند.

بچه‌ها مثل اسفنج می‌مانند. نگاه می‌کنند و هر چه که در محیطشان باشد را جذب می‌کنند، مخصوصاً از طریق دیداری و شنیداری. اکثر کلمات و رفتارهای آنها ناشی از تقلید از والدینشان یا بزرگترهای دیگر در اطرافشان است. خیلی وقت‌ها از کلماتی که از دهان آنها بیرون می‌آید حسابی شگفت‌زده می‌شوید. و وقتی مدرسه را شروع می‌کنند، با تاثیرات همسالانشان بمباران شده و دنیای امن و راحتشان زیر و رو می‌شود. اما اگر فرزندانتان را از همان ابتدا با 10 مورد از مهمترین ارزش‌ها آشنا کنید، می‌توانند به خود متکی شده و زندگی شاد و راحت داشته باشند.

1. صداقت

جایی در مسیر بزرگ شدن، بچه‌ها دروغ گفتن را یاد می‌گیرند، حتی ممکن است آن را از والدینشان هم یاد نگرفته باشند. تلویزیون، بچه‌های دیگر یا حتی بزرگترهای دیگر ممکن است باعث این نوع رفتارهای آنها شده باشند. حتی می‌تواند یک نوع مکانیزم دفاعی برایشان باشد. اگر اهمیت صداقت را برایشان توضیح دهید و مطمئنشان سازید که همیشه برای شنیدن حرف‌هایشان آماده‌اید، آن وقت برایشان در دسترس‌تر خواهید بود مخصوصاً زمان‌هایی که می‌دانند کار اشتباهی انجام داده‌اند. خیلی از بچه‌ها بخاطر ترس از فریادهای والدینشان یا کتک خوردن می‌ترسند واقعیت را با والدینشان در میان بگذارند. باید به آنها بفهمانید که رفتار بد آنها مطمئناً عواقبی خواهد داشت اما همیشه بخاطر اینکه شجاعت لازم برای گفتن واقعیت را داشته‌اند تحسینشان کنید. از همه مهمتر اینکه شما هم باید خود فردی صادق باشید زیرا اگر در شما بی‌صداقتی ببینند آنها یاد خواهند گرفت.

2. احترام

بچه‌ها احترام را از محیط خانه و خانواده‌شان یاد می‌گیرند. اگر بچه ها ببینند که شما بعنوان والدین چقدر محترمانه با هم رفتار می‌کنید، چقدر رفتارتان با خود آنها و بقیه افراد خانواده با ادب و احترام است، مطمئن باشید که از شما الگو برمی‌دارند. بچه‌ها رفتارها را درست مثل کلمات تقلید می‌کنند. گفتن کلماتی مثل «خواهش می‌کنم»، «لطفاً»، «متشکرم» و «عذر می‌خواهم» در جلو آنها به آنها احترام و ادب را یاد می‌دهد. همچنین باید به آنها یاد بدهید به بدن، اموال، نظرات و اعتقادات دیگران هم احترام بگذارند.

3. قدرشناسی

خوب می‌دانیم که چقدر راحت ممکن است زندگی و آدم‌ها را کوچک بشماریم. آنقدر درگیر نقاط منفی زندگی خود می‌شویم که یادمان می‌رود برای نقاط مثبت آن شکرگزار باشیم. به فرزندانتان یاد بدهید که هر روز حتی برای کوچکترین چیزها شکرگزار باشند، چیزهای کوچکی مثل هوا یا یک لبخند از کسی. به آنها یاد بدهید که برای اینکه زنده هستند، برای خانواده و دوستانشان، غذایی که می‌خورند، لباس‌هایشان، سقف بالای سرشان و سلامتی‌شان قدرشناس باشند. به آنها نشان دهید که هر روز برای آنها نعمتی است از جانب خداوند. حتی می‌توانید به آنها یاد بدهید که از نعمت‌هایی که خداوند به آنها بخشیده لیست تهیه کنند. این کارها به آنها آموزش می‌دهد که برای همه چیز باید شکرگزار باشند.

4. سخاوت

ما در دنیای «من می خواهم» زندگی می‌کنیم. من، من، من! بچه‌ها هم در چنین دنیایی زندگی می‌کنند اما لزومی ندارد که آنجا بمانند. در سال‌های قبل از مدرسه بچه‌ها تقسیم کردن را یاد می‌گیرند. اگر روی این مسئله در خانه تاکید شود، برای آنها دشوار نخواهد بود. اینکه به آنها یاد بدهید به دیگران کمک کنند هم نوعی سخاوت و بخشندگی است زیرا به آنها یاد می‌دهد که در وقتشان بخشنده باشند. وقتی خودتان به نیازمندان لباس و غذا هدیه بدهید، آنها هم درک می‌کنند که باید بخشنده باشند.

5. خاص بودن

بچه‌های کوچک موجودات سازگاری نیستند. هر کاری که دوست دارند را در هر زمان که دوست دارند و با هر کسی که دوست دارند انجام می‌دهند. اما هرچه سنشان بالاتر می‌رود، یاد می‌گیرند خودشان را با همسالانشان مقایسه کنند و تفاوت‌ها و شباهت‌های بین آنها را می‌بینند. ممکن است تلاش کنند با آنچه که بقیه دارند یا انجام می‌دهند سازگار شوند یا ممکن است نفهمند چرا بعضی افراد اینقدر با آنها فرق دارند. باید به فرزندانتان یادآور شوید که از همان ابتدای کودکی خاص هستند. به آنها بفهمانید که فردیت آنها باعث خاص بودنشان است. آنها را تشویق کنید فردیت خودشان را از طریق علایقشان کشف کنند. آنها را هم‌کلاسی‌ها یا دوستانشان مقایسه نکنید و برایشان توضیح دهید که بقیه آدمها هم خاص هستند اما نباید به خاطر خاص بودنشان به طور متفاوتی با آنها برخورد شود. ممکن است بچه‌ای بپرسد که چرا یک نفر این شکلی است یا اینطوری حرف می‌زند یا رفتار می کند. برایشان توضیح دهید که چرا آن فرد متفاوت است و بر روی خصوصیات خاص آن فرد تاکید کنید. این به آنها کمک خواهد کرد تفاوت‌های آدمها را بپذیرند.

6. بخشش

اگر بخشیدن به بچه‌ها آموزش داده شود، در بزرگسالی انسان‌های بهتری خواهند شد. آدمها ممکن است چه خواسته و چه ناخواسته در حق آنها بدی کنند. این چیزی نیست که بتوانیم بچه‌هایمان را به طور کامل در برابر آن حفظ کنیم. اما اگر بخشندگی را یاد بگیرند، محبت و مهربانی را هم یاد می‌گیرند. وقتی کسی به آنها صدمه می‌زند، وقتی می‌خواهند دردشان را ابراز کنند به حرف‌هایشان گوش دهید اما در آخر برایشان توضیح دهید که کینه نگه داشتن از آن فرد فقط باعث تیرگی آنها می‌شود. کینه آنها را اسیر خود می‌کند و به فرد آسیب‌رسان قدرت بالاتری می‌دهد. دیگر نخواهند توانست مثل قبل در زندگی خود پیش روند و زندگی شادی داشته باشند زیرا تلخی از درون، آنها را می‌خورد. سعی کنید به آنها بفهمانید که آن فرد به این علت به آنها صدمه زده است که خودش هم در عمق وجود خود آسیب دیده است. تنها دلیلی که باعث می‌شود بخواهیم به دیگران آسیب بزنیم این است که بخواهیم با صدمات و آسیب‌هایی که خودمان خورده‌ایم کنار بیاییم.

7. شوخ‌طبعی

زندگی پر از فراز و نشیب است. پر از هیجان و همچنین درد است. بچه‌ها در هر موقعیتی خنده را می‌بینند و در واقعیت باید این را از آنها یاد بگیریم. آنها می‌توانند خیلی راحت به عقب برگردند و معمولاً هیچ چیز را جدی نمی‌گیرند. برای آنها زندگی فقط یک زمین بازی بزرگ است. باید به بچه‌هایتان کمک کنید تا پایات عمر با این طرز تفکر زندگی کنند. وقتی بزرگتر می‌شوند، با شروع شدن مدرسه و فشار همسالان زندگی سخت‌تر می‌شود. به آنها نشان دهید چطور می‌توانند با خندیدن زندگی‌شان را بهتر کرده و با جوک تعریف کردن برای هم دیگر انجام فعالیت‌های مفرح مثل کتاب خواندن، بازی کردن در پارک یا فقط حرف زدن با همدیگر درمورد زندگی، وضعیت خود را بهتر کنند. اینکه بدانید چه چیز باعث به خنده انداختن یا لبخند زدن فرزندانتان می‌شود رابطه شما را با آنها قوی‌تر خواهد کرد.

8. نگرش مثبت

داشتن نگرش مثبت در کنار شوخ‌طبعی عالی است. خیلی وقت‌ها زندگی بسیار ناامیدکننده می‌شود و بعنوان افراد بزرگسال می‌دانیم که چقدر راحت ممکن است اسیر منفی‌بافی‌های دور و برمان شویم. مخصوصاً وقتی همه چیز آنطور که ما دوست داریم پیش نرود و به آنچه که می‌خواهیم نرسیم، ایمانمان را برای داشتن فردایی روشن‌تر از دست می‌دهیم. بچه‌ها باید با اهمیت داشتن نگرش مثبت در زندگی آشنا شوند زیرا متاسفانه آدمها و اتفاقات زندگی خیلی وقت‌ها موجب ناامیدی آنها خواهند شد. و وقتی این اتفاق بیفتد، اگر نگرشی مثبت داشته باشند، خواهند توانست در زندگی پیش رفته و ایمان داشته باشند که زندگی برایشان شادی به ارمغان خواهد آورد. داشتن نگرش مثبت با داشتن والدینی مثبت شروع می‌شود. نشان دادن رفتار و نگرش مثبت از جانب شما اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا شما الگوی فرزندانتان هستید. اگر فقط از شما حرف‌ها یا رفتارهای منفی ببینند، آنها هم همانطور رفتار خواهند کرد و برعکس.

9. پشتکار

هیچکدام از ما انسان کاملی نیستیم، به همین دلیل هیچوقت نمی‌توانیم کاری را کامل انجام دهیم، مخصوصاً اگر دفعه اولی باشد که آن را امتحان می‌کنیم. پشتکار به بچه‌ها کمک می‌کند هیچوقت دلسرد نشده و برای چیزهایی که می‌خواهند به تلاششان ادامه دهند. وقتی خیلی کوچک هستند کارهایی مثل راه رفتن، بازی کردن، غذا خوردن و از این قبیل را نمی‌توانند به خوبی و کامل انجام دهند. اما آنقدر تلاش می‌کنند که موفق می‌شوند زیرا هنوز با معنی دلسردی و ناامیدی آشنا نشده‌اند. اما این مسئله با بالا رفتن سنشان تغییر می‌کند. دچار ترس‌هایی می‌شوند و شروع به مقایسه خودشان با همسالان خود می‌کنند. فشارهای مدرسه و درس‌هایشان هم هست. شما بعنوان والدین آنها باید بطور مداوم تشویقشان کنید که به راهشان ادامه داده، بیشترین تلاششان را به کار گیرند. باید به آنها نشان دهید که چقدر به وجودشان افتخار می‌کنید. وقتی می‌بینید خسته و ناامید شده‌اند، با هدایت و راهنمایی آنها و سوال پرسیدن از آنها به جای ارائه پاسخ سوالاتشان، به آنها کمک کنید. اگر در سن کم پشتکار داشتن را بیاموزند، در بزرگسالی افرادی پرتلاش و سخت‌کوش شده و یاد می‌گیرند که در هر کاری نهایت تلاششان را به کار گیرند.

10. عشق

آخرین مورد که البته از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است، آموزش شور و عشق به فرزندان است: شور زندگی و عشق به مردم و چیزهایی که از آن لذت می‌برند. بدون عشق آنها زندگی بسیار عادی و رویاهایی معمولی خواهند داشت. عشق مجموعه‌ای از سایر ارزش‌هایی است که در بالا ذکر کردیم زیرا باعث می‌شود هیجان زندگی کردن داشته باشند و آنها را تشویق می‌کند آدم‌های بهتری باشند. با داشتن زندگی سرشار از شور و عشق و اشتیاق و عشق ورزیدن به فرزندانتان به آنها عشق را بیاموزید. برای حتی کوچکترین چیزها اشتیاق نشان دهید. انرژی شما به فرزندانتان منتقل خواهد شد زیرا به این ترتیب می‌بینند که چقدر زندگی فوق‌العاده و عالی است.

ارزش‌های دیگری هم هستند که بچه‌ها باید با آنها آشنا شوند اما اینها 10 مورد از مهمترین ارزش‌های زندگی بودند که برایتان عنوان کردیم. یادتان باشد بچه‌های ما نیاز به راهنمایی ما دارند. ما بعنوان والدین آنها، بزرگترین الگوی آنها به شمار می‌رویم و وقتی خودمان با این ارزش‌ها زندگی کنیم، به آنها کمک خواهیم کرد زندگی خود را به خوبی شکل دهند.

اما بجز این 10 مورد، در زیر مهارت های دیگری را بصورت تیتر وار بیان می کنیم که خوب است به فرزندان خود آموزش دهید:

. گره زدن بند کفش

. شنا

. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دندانها بصورت روزانه

. دوچرخه سواری

. مرتب کردن تخت خواب

. مطالعه پیش از خواب

. آشپزی

. تماشای تلوزیون و بازی های کامپیوتری بصورت متعادل

. استعمال کرم ضد آفتاب

. دوختن دکمه لباس

. گفتن زمان با یک ساعت غیر دیجیتال

. گرفتن بینی با دستمال

 اتو کردن لباسها . انتخاب وعده های غذایی سالم . تعمیر شیر آبی که چکه میکند     

. کنترل خود هنگام عصبانیت . حل معما . نقشه خوانی . احترام گذاردن به بزرگترها . عذرخواهی بعد از اشتباه . استفاده از توالت عمومی

. شستن لباسها . کاشتن گل و درخت . داشتن اعتماد بنفس . سخنرانی در یک جمع . استفاده از وسائط نقلیه عمومی بجای خودروی

شخصی . تمیز کردن بهم ریختگی ها . خاموش کردن همه لامپها قبل از ترک خانه . لباس پوشیدن بر طبق مناسبت ها 

. چه زمانی "نه" بگویند . سرودن شعر یا غزل . کسب درآمد مشروع . پس انداز پول و خرج هوشمندانه . برقراری تماس چشمی هنگام

صحبت با دیگران . پیدا کردن یک کتاب در کتابخانه . کادو کردن یک هدیه . خواندن روزنامه . زمان گذاشتن برای افراد مستمند . مستقل بودن و تکیه بر خود 

. سرفه و عطسه در دستمال شخصی . رهبری کردن یک گروه . آموختن زبان دوم، بخصوص انگلیسی . سوال پرسیدن

. نگهداری از کودک . مدیریت استرس . تمایز خواسته ها از نیازها . فن مذاکره و گفتگو . نوشتن انشاء و مقاله . جمع، تفریق، ضرب و تقسیم

بدون استفاده از ماشین حساب . کنار آمدن با افرادی که علاقه چندانی به آنها ندارند . برخورد با اتفاقات دلخراش . جشن گرفتن و تبریک

گفتن به دیگران . کنار آمدن با ناامیدی و ناکامی در عشق . تعویض یک لاستیک پنچر . استفاده از کپسول اطفاء حریق . پختن کیک . گوش دادن

به گزارش تیزلند به نقل از خبرگزاری ایسنا، ثبت نام دانش آموزان پایه اول ابتدایی در مدارس شاهد در خرداد ماه انجام شد و اکنون ثبت‌نام پایه هفتمی‌ها (دوره اول متوسطه) است که از ابتدای تیرماه شروع شده تا چهاردهم این ماه ادامه خواهد داشت.

همچنین ثبت نام دانش آموزان پایه دهم (دوره دوم متوسطه) از چهارشنبه همین هفته هفتم تیرماه آغاز می‌شود و تا بیستم این ماه ادامه خواهد داشت.

در ادامه شرایط عمومی و اختصاصی دانش آموزان برای ثبت نام در مدارس شاهد به این شرح است:

شرایط عمومی ثبت نام کلیه دانش‌آموزان شاهد و غیر شاهد

- دارا بودن صلاحیت اخلاقی و رفتاری

- رعایت شئونات و پوشش مناسب با دوره تحصیلی و سن دانش آموزان (خصوصاً حجاب برتر برای دانش‌آموزان دختر)

- التزام و پایبندی خانواده به حفظ شئونات و ارزشهای اسلامی و تربیت دینی

- رعایت مقررات و آئین نامه های انضباطی، تربیتی و آموزشی مدارس شاهد

- سکونت در محدوده تعیین شده برای متقاضیان ثبت نام

تذکر: احراز شرایط عمومی از طریق بررسی سوابق تحصیلی و تربیتی دانش آموز ، با حضور دانش‌آموزان و والدین آنها انجام می شود و مسئولیت آن در ثبت نام ورودی به عهده ستاد ثبت نام مدرسه و در ادامه تحصیل به عهده شورای مدرسه است.

شرایط علمی ثبت نام و ادامه تحصیل دانش آموزان غیر شاهد

شرایط ثبت نام در پایه اول ابتدایی : دارا بودن شرایط عمومی وکسب امتیازات لازم

شرایط ثبت نام در پایه هفتم : (کسب مقیاس خیلی خوب در تمامی دروس ) یا (کسب مقیاس خوب در حداکثر یک درس و خیلی خوب در سایر دروس ) در امتحانات نوبت دوم پایه ششم ابتدایی سال تحصیلی 96-95 و کسب امتیازات لازم

تبصره : دانش آموزان پایه ششم با اولویت ایثارگری (دانش آموزان جانباز و فرزندان جانبازان 25 تا49 درصد)در صورتی که حداکثر در دو درس کسب مقیاس خوب و مابقی خیلی خوب را در خرداد ماه 96-95 کسب نموده اند می توانند ثبت نام موقت در پایه هفتم در سامانه سجا را انجام دهند.

شرایط ثبت نام در پایه دهم : قبول خرداد در پایه نهم با معدل کل حداقل 16 وکسب شرایط ورود به شاخه و رشته مورد نظر بر اساس نمون برگ هدایت تحصیلی و کسب امتیاز لازم

محدوده ثبت نام دانش‌آموزان درمدارس شاهد

تعیین محدوده ثبت نام مدارس شاهد در مناطق و شهرستان های تابعه به عهده ستاد اجرایی شاهد استان است.

تذکر: امکان ثبت نام موقت برای فرزندان همکاران فرهنگی و بنیادشهید در محدوده محل کار والدین با مجوز اداره شاهد منطقه مورد نظر بلامانع است.

نکات مهم در خصوص ثبت نام الکترونیکی مدارس شاهد

- ثبت نام و پذیرش دانش‌آموزان شاهد و غیرشاهد درپایه‌های ورودی دوره‌های ابتدایی و متوسطه اول و دوم صرفاً از طریق سامانه سجا saja.medu.ir انجام می‌شود. لازم است متقاضیان در درج کد ملی، نام و نام خانوادگی، مشخصات شناسنامه ای، نام استان و شهرستان، نام آموزشگاه، و تمامی اطلاعات لازم دیگر، دقت و توجه کافی به عمل آید. بدیهی است در صورت اعلام و ارسال هرگونه اطلاعات اشتباه، مسئولیت برعهده متقاضی خواهد بود.وثبت نام شما در مدرسه «کان لم یکن» تلقی خواهد شد .

- پس از پایان مهلت قانونی ثبت نام، به درخواست‌های واصله در این خصوص، ترتیب اثر داده نخواهد شد.

- به منظور استفاده از امتیاز مربوط به هر یک از بند های جدول امتیاز بندی، ارائه اصل مدارک جهت ثبت نام قطعی ضروری است.

- در پایان ثبت نام اینترنتی تایید صحت اطلاعات ارسالی برعهده متقاضی است. لذا برای جلوگیری از برخی مشکلات، دقت و توجه کافی در این خصوص به عمل آید.

- متقاضیان پس از تکمیل فرم ثبت نام موقت و دریافت کد رهگیری، یک نسخه از فرم تکمیل شده ثبت نام را تهیه و آنرا نزد خود نگهداری کنند.

- متقاضیان ثبت نام می توانند تا قبل از اتمام مهلت ثبت نام ،نسبت به ویرایش اطلاعات خود اقدام نمایند .

- از بین متقاضیان ثبت نام در پایه های ورودی ( اول ابتدایی ، پایه های هفتم و دهم ) در مدارس شاهد به میزان دو برابر ظرفیت ( اصلی و ذخیره ) از طریق سامانه سجا اعلام می شود. مدیران پس از دریافت اسامی از طریق سیستم پیامکی نسبت به اطلاع رسانی به والدین اقدام نمایند.

- حضور حداقل یکی از والدین و ارائه اصل مدارک ثبت شده در سامانه سجا، هنگام ثبت نام قطعی الزامی است.

تبصره- درصورت نقص مدارک، ولی دانش آموز می تواند حداکثر ظرف مدت یک هفته از تاریخ اعلام، نسبت به رفع نقص و تحویل مدارک به مسئول مربوط اقدام نماید. بدیهی است پس از انقضای مهلت مذکور هیچ گونه مدرک یا ادعایی پذیرفته نخواهد شد و ثبت نام موقت، کان لم یکن تلقی می شود.

● رفتار درست چیست؟

دسته دیگری از والدین هنگام روبه‌رو شدن با نتایج بد امتحانات فرزندانشان با خویشتن‌داری و حوصله و متانت رفتار می‌کنند. آنان به جای پرخاشگری و تنبیه، با فرزندانشان به تجزیه و تحلیل نتایج امتحانات می‌پردازند و به عبارت دیگر به علل شکست فکر می‌کنند و نسبت به رفع عوامل شکست اقدام می‌کنند. اگر هم که شما همه راهای درست را رفته‌اید و به نتیجه نرسیده‌اید بهتر است حتما با یک مشاور تحصیلی مشورت کنید.این راه هم از نگرانی‌های شما کم می‌کند و هم می‌تواند عملکردی پیشگیرانه از رفتار نادرست شما و فرزندتان در آینده باشد.

گذشته از تمام مواردی که گفته شد زمانی که کارنامه فرزندتان به دست شما می‌رسد حتما این موارد را مرور کنید:

▪ آیا فرزند شما در مقایسه با دیگران ضعیف است و یا اینکه در خواندن درس تنبلی می‌کند؟

▪ آیا او بیماری جسمی مثل ضعف بینایی و شنوایی‌ ندارد؟ علل روحی و روانی مانند اضطراب، افسردگی، ترس و نداشتن اعتماد به نفس در او وجود ندارد؟

▪ محیط خانه برای درس خواندن ویژگی‌های لازم را دارد یا پر از آشوب، اختلاف خانوادگی و مسافرت‌ و مهمانی است؟

▪ آیا نظارت شما بر کار او در طول سال تحصیلی به علت پرمشغله بودن به فراموشی سپرده نشده است؟

▪ درخصوص علت ضعیف بودن نتیجه امتحان حتما با خود دانش‌آموز صحبت کنید و نظر او را بخواهید و او را وادار به چاره‌اندیشی و تصمیم‌گیری کنید تا حاضر شود فعالانه برای رفع نواقص خود بکوشد.

▪ پس از مشخص شدن علت یا علل باید برای جبران عقب‌افتادگی تحصیلی او برنامه‌ریزی کرده و سپس بر اجرای برنامه‌‌های تعیین شده دقیقا نظارت کنید.

به گزارش تیزلند، به نقل از خبرگزاری ایسنا، علی زرافشان درباره چالش‌های تنوع مدارس اظهار کرد: به نظر می‌رسد تقسیم بندی مدارس به دولتی و غیردولتی نتواند ما را در نتیجه گیری درست کمک کند، باید ابتدا چند اصل را درنظر بگیریم و میان نوع مدرسه و روش مدرسه‌داری تفاوت قائل شویم.

وی افزود: در سند تحول بنیادین اصل اول را بر عدالت تربیتی گذاشته شده و اصل دوم پرهیز از جداسازی و تفکیک است که باید به حداقل برسد. رویکرد فعلی ما در آموزش و پرورش به جای جداسازی، فراگیری است زیرا افراد قرار است در جامعه با استعدادهای متفاوت در کنار همدیگر زندگی کنند و این را باید از مدرسه فرا بگیرند، پس تفکیک و جداسازی دانش‌آموزان روش درستی نیست و نباید اتفاق بیافتد.

معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش با اشاره به تقسیم بندی‌های 18 گانه مدارس گفت: تفکیک‌هایی که درباره مدارس عنوان می‌شود لزوما صحیح نیست زیرا برخی روش‌ها در نوع مدرسه‌داری و روش دسترسی به مدارس متفاوت هستند و این ارتباطی با تنوع مدرسه ندارد. به عنوان مثال مدارس روستامرکزی و بزرگسالان، آموزش از راه دور و عشایری را هم تفکیک می‌کنند در حالی که در روش دسترسی متفاوت اند و اینها در راستای تحقق عدالت آموزشی ایجاد شده‌اند و اجتناب ناپذیر هستند.

زرافشان با بیان اینکه یکی از روش‌های تربیت استعدادها در خارج مدرسه، غنی‌سازی برنامه‌هاست گفت: ایجاد مراکزی در خارج مدرسه و شرکت در مسابقات و جشنواره‌ها از راهکارهای پرورش استعدادها در خارج مدرسه است و می‌تواند جایگزین تفکیک مدارس شود.

وی ادامه داد: درباره مدارس تیزهوشان به طور طبیعی این دغدغه وجود دارد که ما با گسترش مدارس تیزهوشان مدارس عادی دولتی را دچار افت کردیم زیرا مدارس از تنوع استعدادها خالی شدند و از سوی دیگر این جداسازی به نفع دانش آموزان فارغ التحصیل از مدارس تیزهوشان هم نیست زیرا باعث می شود خودشان را تافته جدابافته بدانند و توانایی تعامل و سازگاری آنها با جامعه کاهش یابد.

به گزارش تیزلند، به نقل از خبرگزاری ایسنا، مهدی نوید ادهم درباره چالش‌های تنوع مدارس در ایران و در پاسخ به اینکه آیا در سال 1400 به هدف کاهش تنوع مدارس دست یافته‌ایم یا خیر، اظهار کرد: در سند تحول بنیادین اصل بر عدم تفکیک و جداسازی دانش‌آموزان است و فرض بر این است که دانش آموزان با ویژگی های مختلف در یک کلاس و در یک مدرسه درس بخوانند.

وی افزود: بر این اساس اگر تفکیکی وجود دراد باید در حداقل و همراه با توجیهات کارشناسی باشد به عنوان مثال دانش آموز استثنایی که معلولیت قابل تحمل دارد باید کنار دانش آموز عادی درس بخواند و تنها دانش آموزان با معلولیت‌های پیشرفته در مدارس خاص استثنایی تحصیل کنند.

دبیر کل شورای عالی آموزش و پرورش با بیان اینکه برای تیزهوشان هم شرایط همین‌گونه است، عنوان کرد: در اینجا هم اصل بر عدم تفکیک است و اگر مدارس ویژه‌ای وجود دارد باید در حداقل ممکن باشد و تنها کسانی که به مفهوم دقیق کلمه تیزهوش هستند و از بهره هوشی بسیار بالا برخوردارند در این مدارس تحصیل کنند. عدم تفکیک مدارس تیزهوش دارای الزاماتی است که ازجمله آنها می‌توان به وجود معلمان توانمند در مدارس عادی اشاره کرد که بتوانند دانش‌آموزان با هوش بالاتر را هم در مسیر صحیح هدایت کنند.

نوید ادهم ادامه داد:البته از سوی دیگر واقعیت‌های موجود جامعه را هم باید مدنظر قرار داد. متاسفانه در سال‌های گذشته به دلایل مختلف مدارس را تفکیک کردند که این امر می‌تواند انسجام اجتماعی و ملی را دچار آسیب کند. باید در راستای اجرای سند این مدارس را با شیب ملایم به هم پیوسته و یکپارچه کنیم که جامعه هم پذیرای آن باشد.

به گفته وی، خوشبختانه اکنون وزارت آموزش و پرورش این استراتژی را انتخاب کرده و در حال حرکت به این سمت است، به عنوان مثال دانش آموزان استثنایی در قالب طرح تلفیقی فراگیر در مدراس عادی ادامه تحصیل می‌دهند. درباره مدارس تیزهوشان هم اخیرا در شورای عالی مباحثی مطرح شد و سعی کردیم جلوی گسترش بی رویه انها را بگیریم و مدارسی را که واجد شرایط نیستند را به حداقل برسانیم. درباره مدارس شاهد و نمونه دولتی هم سیسات وزارتخانه کاهش با شیب ملایم است

دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش افزود: پیش‌بینی من برای سال 1400 حذف مدارس تیزهوشان نیست اما قطعا این مدارس کنترل و مدیریت خواهند شد و تعداد اندکی از دانش آموزان تیزهوش واقعی خدمات ویژه دریافت خواهند کرد.

نویدادهم در خاتمه سخنان خود در یک برنامه تلویزیونی با بیان اینکه مدارسی چون علوم معارف و ورزش مدارس خاص نیستند بلکه رشته هایی ویژه ای را مورد توجه قرار می‌دهند و در واقع مدارس تخصصی هستند گفت: مدارس شبانه روزی هم مدارس دولتی عادی اند که در مناطق دورافتاده و صعب‌العبور درس خواندن را برای دانش اموزان آسان‌تر کرده اند و از دستاوردهای خوب انقلاب اند. بنابراین آنطور که گفته می‌شود 18 نوع مدرسه وجود دارد لزوما اینگونه نیست و این دسته بندی نمی‌تواند صحیح باشد.

* مواظب شخصیت فرزند خود باشید. به او برچسب‌هایی نظیر تنبل و غیره نزنید بلکه با تاکید بر نقاط مثبتش در وی انگیزه فعالیت ایجاد کنید.

* در هنگام دریافت کارنامه، بهتر است او را در موقعیت‌هایی قرار دهیم که فعالیت‌هایش توام با موفقیت و تجربه‌های شیرین باشد.

* همواره سعی کنید توانمندی‌های او را مد نظر قراردهید نه ضعف‌های او را.

* به تفاوت‌های فردی فرزندتان توجه کنید، مبادا او را با دیگران مقایسه کنید بلکه تنها می‌توانید نمرات او را با یکدیگر مقایسه کنید.

* توقع و انتظار از فرزندتان در حد توانایی‌هایی او باشد.

* وقتی نمرات فرزندتان ضعیف است تنها او را مقصر ندانید و این پرسش‌ها را از خود بپرسید که آیا الگوی تلاش و جدیت برای او بوده‌اید؟ آیا جریان تحصیل او را پیگیری کرده‌اید؟ آیا محیط خانه برای درس خواندن آماده بود؟ آیا دوستان او را می‌شناسید؟ و آیا ضعف جسمانی و بیماری نداشت؟

* چنانچه نمره خوب یا نسبتا خوب در کارنامه وجود دارد به آن اشاره کنید. اگر همه نمرات درسطح پایین است باز می‌توانید از نمرات دیگر بالاتر اشاره کنید و سپس علت ضعیف بودن نمرات را از فرزند خود جویا شوید و به فرزندتان بگویید چه کمکی از دست ما بر می‌آید.

* با یکدیگر همه راه‌های ممکن را بررسی کنید و به او اطمینان دهید که شما حامی او هستید، او را دوست دارید.

* اگر بعداز بررسی علل، درصدد رفع ضعف خود است، تا آن‌جا که امکان دارد شرایط فعالیت را برای او آماده کنید و به فرزند خود قوت قلب دهید و متذکر شوید که هنوز دیر نشده‌است.

* با نگاه دقیق به کارنامه نمرات درس‌های مختلف را با میانگین درس‌های کلاس مقایسه کنید و نمرات خوب و خوب‌تر را مورد توجه قرار دهید و برای تلاشی که در کسب آن‌ها صورت گرفته وی را تحسین کنید.

* با کمک و تمایل فرزند خود،برنامه‌ای برای آمادگی و مرور درس‌های تجدیدی برای او تنظیم‌کنید تا دانش‌آموز از هم‌اکنون به فکر امتحانات مجدد (شهریور ماه) باشد.

* عدم موفقیت دانش‌آموز در درس‌ها نباید سبب محرومیت او از تفریح، مسافرت، گردش با دوستان و استراحت شود بلکه باید برای همه کارهای او برنامه‌ریزی کرد زیرا فرزند شما به همه آن‌ها نیاز دارد.

* فراموش نکنیم که دانش‌آموز ناموفق نیز مانند سایر دانش‌آموزان حدود ‪9 ماه تلاش کرد و برای موفقیت در امتحانات و ورود به سال تحصیلی آینده، نیاز به گردش و تفریح و استراحت کافی دارد.

* با مشاور مدرسه نیز مشورت کنید تا شمارا در پیداکردن بهترین راه‌حل و علت مشکل یاری کند.

باورتان می شود، در این روزهای گرم، یک خبر داغ هم می تواند به اندازه خوردن یک لیوان آب میوه خنک حال آدم را خوب کند؟!

فروشگاه اینترنتی «کتابم کو» از اول تیر ماه طرح «فروش ویژه» گذاشته است. یعنی هر روز پیشنهاد یک کتاب خوب با  15 درصد تخفیف ویژه دارد! قراراست این طرح به مدت یک ماه برقرار باشد.

پس پیشنهاد می کنیم هر روز به این فروشگاه  اینترنتی سر بزنید و از این طرح ویژه و داغ استفاده کنید.

چه تابستانی می شود این تابستان با این طرح ویژه ی سایت کتابم کو ketabamkoo.ir

اما باید بدانید که برخورد غلط شما می‌تواند فرزندتان را ناامید و یا از آن طرف، آن‌قدر مغرور کند که در هر دو صورت، شما را به دردسر بیندازد. پس چه باید کرد؟ ...

دریافت کارنامه تحصیلی معمولا برای دانش‌آموزان و والدین آن‌ها با اضطراب و دلهره همراه است و این استرس در میان دانش‌آموزانی که به هردلیل امتحان خود را باموفقیت برگزار نکردند، بیشتر دیده می‌شود.

در مرحله اول دانش‌آموزان را به دو دسته تقسیم می‌کنیم:

گروه دانش‌آموزان موفق و گروهی که در امتحانات موفق نبوده‌اند. با شما رفتاری که باید پیش بگیریم را دوره می‌کنیم:

● برخورد با دانش‌آموز موفق

در برخورد با دانش‌آموز موفق باید این نکته‌ها را حتما به خاطر بسپاریم:

▪ نتایج امتحانات را در درجه اول ناشی از تلاش و کوشش خودشان بدانیم و اگر در رسیدن به موفقیت با او همکاری و کمک کرده‌ایم به آ‌ن اعتنایی نکنیم و صراحتا گوشزد کنیم که فعالیت، توکل و تلاش او به نتیجه خوب امتحان منجر شده است.

▪ در پیروزی‌ها باید سعی کنیم که علل موفقیت او را مشخص کنیم تا بداند اسباب‌ و علل پیروزی او چه چیزهایی بوده و سپس با تاکید بر آنها زمینه رشد شخصیتی وی را در تمام ابعاد فراهم کنیم.

▪ والدین باید طوری عمل کنند تا دانش‌آموزان بدانند که با گرفتن نمرات درخشان و کارنامه قبولی کار تمام نشده بلکه باید خود را برای مراحل بعدی آماده کنند بنابراین بعد از دریافت کارنامه قبولی و استراحت و تفریح مختصر، باید به آنان کمک کنیم تا برنامه‌ای برای خود تنظیم کنند و به فعالیت‌های خود در زمینه دانش‌افزایی ادامه دهند.

▪ اگر فرزندان متعددی دارید و یکی از آنان با نمرات بالایی درخشیده است نباید آنان را با یکدیگر مقایسه کنیم و از همه مهم‌تر نباید طوری رفتار کنیم که فرزند موفق احساس خودبزرگ بینی و غرور کند و فرزندان دیگر احساس حقارت کنند بلکه رفتار ما باید به نحوی باشد که سایر فرزندان تشویق شوند که در حد توان‌شان تلاش و کوشش کنند.