معمولا سوالات آزمون ها به دو صورت پاسخ باز و بسته تنظیم می شود. منظور از سوالات پاسخ باز همان سوالات انشایی هستند که در این نوع سوالات، پاسخ دهندگان هر طور که تمایل دارند می توانند به سوالات طراحی شده جواب بدهند، اما سوالات پاسخ بسته یا همان تست ها به سوالاتی گفته می شود که پاسخ های آن قبلاً توسط معلم تهیه شده ودانش آموز فقط باید پاسخ های مورد نظر خود را انتخاب کند.

تست ها از دو قسمت تشکیل شده اند.

الف) صورت سوال

ب) گزینه ها یا پاسخ های پیشنهادی

صورت سوال یک جمله ی استفهامی است و گزینه ها، پاسخ های احتمالی آن هستند که پاسخ دهنده از بین آنها جواب یا جواب های مورد نظر را انتخاب می کند.

قانون احتمال و تست زنی

در آزمون های استاندارد یک نمره ی منفی وجود دارد. یعنی اگر سوالی را بدون پاسخ بگذارید هیچ نمره ی منفی نمی گیرید، ولی در صورتی که به سوالی پاسخ اشتباه دهید علاوه بر آن که نمره ی آن را کسب نمی کنید یک سوم نمره را نیز از دست می دهید. شما باید در تست زنی به نکات زیر توجه داشته باشید.

1)اگر در تستی هیچ یک از گزینه ها را نتوانستید حذف کنید و بخواهید از روی شانس به آن پاسخ دهید، احتمال انتخاب گزینه ی صحیح یک چهارم است. یعنی 25 درصد! 25 درصد در ریاضیات احتمال ضعیفی است، بنابراین به این تست پاسخ ندهید و به سراغ تست بعدی بروید.

2)اگر در تستی با توجه به معلومات ودانش تان توانستید یک گزینه را حذف کنید و بخواهید بین سه گزینه ی باقی مانده به طور شانسی به آن پاسخ دهید، احتمال انتخاب گزینه ی درست یک سوم است و این احتمال خیلی بالا نیست.

3) اگر در تستی مطمئن شدید، دو گزینه اشتباه بوده و بخواهید گزینه ی درست را به طور احتمالی حدس بزنید، احتمال انتخاب گزینه ی درست یک دوم یا پنجاه درصد است که احتمال خوبی است. بنابراین در این مورد یکی از دو گزینه ی باقی مانده را انتخاب کنید.

فنون تست زنی

در این آزمون های چهار گزینه یی علاوه بر کنار گذاشتن بعضی از درس ها با سطحی خواندن و شیوه ی نادرست مطالعه، شایع ترین عامل شکست، عدم آشنایی با اجرای صحیح روش های تست زنی است، بنابراین اگر تصمیم دارید در آزمون های تستی موفق شوید ضروری است با شیوه های درست تست زنی آشنا شوید.

1)سوال را به دقت بخوانید:

در هنگام خواندن سوالات به کلمات کلیدی توجه کنید و زیر آنهاخط بکشید. مثلاً کلماتی مانند همه، هیچ یک، همیشه، هرگز، بزرگ ترین، درست ترین، نادرست ترین، کم ترین، بیش ترین، و... هم چنین به راهنمایی هایی که در سوالات آمده است توجه کنید.

2)پاسخ درست را در ذهن خود حدس بزنید:

بهترین راه پاسخ گویی به تست ها این است که قبل از دیدن گزینه ها، به سوال در ذهن خود پاسخ دهید و سپس در بین گزینه ها به دنبال آن پاسخ بگردید و آن را علامت بزنید.

3)از روش حذف گزینه های غلط استفاده کنید:

در صورتی که پس از خواندن سوال نتوانستید پاسخ را حدس بزنید، می توانید گزینه هایی را که مطمئن هستید اشتباه هستند حذف کنید. اینکار باعث می شود تعداد گزینه ها محدودتر شده و به شما در پاسخ گویی درست به تست مربوطه کمک می کند.

4)هر چهار گزینه را بررسی کنید:

هنگام پاسخ گویی به تست ها، حتماً چهار گزینه را با دقت بخوانید، زیرا بعضی اوقات گزینه ی آخر «همه ی موارد است» و داوطلبی که در این شرایط بادیدن اولین گزینه آن را علامت زده باشد به این تست پاسخ اشتباه داده است، بنابراین چهار گزینه را دقیق بخوانید. درمورد تست هایی که در صورت آنها درست ترین گزینه را از شما خواسته اند به نکته ی فوق بیشتر دقت داشته باشید.

5) اول به پرسش های ساده پاسخ دهید:

در هنگام پاسخ گویی به تست ها ممکن است سه حالت پیش بیاید:

الف)تست ساده

ب)تست وقت گیر

ج)تست دشوار

اول به سوالاتی که بلد هستید در وقت استاندارد خودش پاسخ دهید بعد به سراغ تست بعدی بروید.

6)تست های وقت گیر را رها کنید:

اگر در حل تستی متوجه شدید که این تست بیش از چند دقیقه وقت شما را به خود اختصاص داده و به جواب درست نرسیده اید، آن را رها کرده و به سراغ سوال بعدی بروید.

7 ) شماره ی تست را در پاسخ نامه با شماره ی سوالات مطابقت دهید:

هر پنج یا ده سوال یک بار، شماره ی تست ها را در پاسخ نامه با شماره ی دفترچه ی سوالات کنترل کنید تا از جا به جا زدن پاسخ ها جلوگیری به عمل آید.

8)جواب های درست را بلافاصله به پاسخ نامه انتقال دهید:

بعضی از داوطلبان عادت کرده اند ابتدا درون دفترچه ی سوالات پاسخ ها را علامت می زنند و سپس همه ی آنها را به پاسخ نامه منتقل می کنند و این امر به دلیل آن که معمولاً در اواخر وقت آزمون انجامی می گیرد با کمبود وقت یا اشتباه در انتقال جواب ها به پاسخ نامه همراه می شود.

9)تمام سوالات دفترچه را بخوانید:

در هنگام پاسخ گویی به تست ها از اولین سوال شروع کرده و تمام سوالات را بخوانید. بعضی از داوطلبان اگر در درسی به چند سوال متوالی نتوانند پاسخ دهند، روحیه ی خود را از دست می دهند و سوالات را رها کرده یا با دقت کافی آنها را نمی خوانند. در این زمینه سعی کنید آرامش خود را از دست ندهید، نفس عمیقی بکشید و با تلقین های مشابه، روحیه و تمرکز خود حفظ کنید. ثانیاً سوالات بعدی را با دقت بخوانید و آنها را رها نکنید، شاید بعد از این سوالات، چند تست ساده مطرح شده باشد.

10)اگر پاسخی را علامت زدید، آنرا تغییر ندهید.

تحقیقات نشان داده که احتمال درست بودن پاسخ که برای اولین بار به ذهن می رسد و شما آن را انتخاب کرده اید بسیار زیاد است، بنابراین در مرورهای بعدی تست ها پاسخ را تغییر ندهید.

11) اول احاطه به مطالب درسی سپس تمرین تست زنی کنید:

در هنگام زدن تست های تمرینی قبل از کنکور، تا بر مطالب درسی احاطه کافی نیافته اید هرگز شروع به تست زنی نکنید. ابتدا بر مطالب ومفاهیم کتاب تسلط کافی پیدا کنید و پس از پاسخ گویی به پرسش ها، تمرین ها و مسایل کتاب به سراغ تست بروید.

12)تمرین مدیریت زمان کنید:

در هنگام تست زنی تمرینی، حتماً وقت استاندارد پاسخ گویی به سوالات را در نظر داشته باشید و در این زمینه بهترین روش استفاده از تست زنی با دو خودکار است.

13)علت اشتباه خود را پی گیری کنید:

به سوالاتی که پاسخ اشتباه داده اید، دقت و دلیل پاسخ گویی اشتباه به این سوال را مشخص کنید. مثلاً اگر دقت شما کافی نبوده یا در محاسبات تبحر لازم را نداشته اید با تمرین آن ها را کسب کنید.

14)گزینه های مترادف و هم معنی را حذف کنید:

گزینه های هم معنی و مترادف صحیح نیستند و فقط یکی از گزینه ها پاسخ صحیح تست است. پس گزینه هایی که از معنی و مفهوم مساوی برخوردارند، جواب صحیح تست نیستند. بنابراین سریعاً آنها را حذف کنید ودر گزینه های باقی مانده به دنبال پاسخ صحیح بگردید.

15)به صورت سوال توجه کنید:

در بعضی از سوالات سرنخ های مناسبی در صورت سوال وجود دارد که شما را به گزینه ی درست هدایت می کند. سعی کنید با مطالعه ی دقیق متن سوال، اطلاعات لازم را از صورت تست استخراج کنید. زیر کلمات مهم و کلیدی تست خط بکشید و کلماتی که معنی تست را عوض می کنند مشخص کنید و سپس به حل آن بپردازید.

16) از طولانی بودن سوال نترسید:

با دیدن صورت طولانی یک تست از حل آن منصرف نشوید. توجه داشته باشید که طراحان برجسته و ماهر، اغلب نکات مهم را در تست های کوتاه پاسخ مجمل می گنجانند. براین اساس بسیاری از تست هایی که ظاهری طولانی دارند، دارای راه حل ساده یی هستند و با کمی دقت می توان آن را حل کرد.

به گزارش تیزلند، به نقل از خبرگزاری فارس، مجید قدمی رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور در برنامه پرسشگر با بیان اینکه اصل بر تحصیل همه دانش‌آموزان در مدارس عادی است، اظهار داشت: ما تفاوت‌های فردی را قبول داریم، اما مخالف جداسازی دانش‌آموزان هستیم که البته این مسئله خط قرمزی دارد و این است که برخی دانش‌آموزان با نیازهای ویژه امکان تحصیل در مدارس عادی را ندارند.

وی افزود: حضور برخی دانش‌آموزان با نیازهای ویژه در مدارس عادی ممکن است برای خود آنها و یا سایر دانش‌آموزان ایجاد اختلال کند و نمی‌توان تمام آنها را تحت آموزش تلفیقی آورد.

قدمی با بیان اینکه حدود 130 هزار دانش‌آموز استثنایی در کشور تحصیل می‌کنند، اضافه کرد: 73 هزار نفر از این دانش‌آموزان به مدارس استثنایی می‌روند و 55 هزار نفر تحت پوشش آموزش‌های تلفیقی قرار دارند.

رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور خاطرنشان کرد: حضور دانش‌آموزان با نیازهای ویژه در کنار سایر دانش‌آموزان، نیازمند شرایطی است که لازم است فراهم شود.

وی تصریح کرد:‌ در ارتباط با فضای آموزش، برنامه‌ریزی‌های مناسبی صورت گرفته است اما مهم این است که فرهنگ مدارس برای حضور دانش‌آموزان با نیازهای ویژه آماده شود.

قدمی دانش‌آموزان نیمه‌بینا، نیمه‌شنوا و دارای مشکلات حرکتی را دانش‌آموزانی دانست که می‌توانند تحت آموزش تلفیقی قرار بگیرند و بیان داشت: ما این دانش‌آموزان را معمولاً به مدارس عادی راهنمایی می‌کنیم و برای آنها یک معلم رابط در نظر می‌گیریم که برای این معلم برای پذیرفتن این مسئولیت تشویق‌هایی نیز وجود دارد.

رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور با اشاره به اینکه دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی 30 نمره هوشی از دانش‌آموزان عادی پایین‌تر هستند، گفت: این دسته از دانش‌آموزان و دانش‌آموزان چند معلولیتی را نمی‌توان به مدارس عادی هدایت کرد زیرا برخی از آنها باید با معلم متخصص و تراکم جمعیتی بسیار پایین آموزش ببینند.

وی با بیان اینکه ایده‌آل نهایی این است که تعداد دانش‌آموزان مدارس استثنایی تا حد زیادی کاهش پیدا کند،‌ خاطرنشان کرد: تجربه جهانی این است که ما دانش‌آموزان را جدا نکنیم و تنها کسانی که به آموزش‌های ویژه‌ای احتیاج دارند با حداقل تعداد جداسازی شوند.

قدمی تصریح کرد: یکی از روش‌های جایگزین آزمون استعدادهای درخشان جهش تحصیلی است که بر اساس آزمون‌های هوشی استانداردشده صورت می‌گیرد.

رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور با اشاره به اینکه سالانه 900 تا هزار نفر متقاضی جهش تحصیلی هستند، ابراز داشت: از این تعداد 550 نفر پذیرفته می‌شوند و پیشرفت تحصیلی و آزمون هوشی در پذیرش آنها مدنظر قرار می‌گیرد.

وی به 200 هزار متقاضی آزمون مدارس استعدادهای درخشان اشاره کرد و گفت: از این تعداد تنها 3 تا 4 هزار نفر پذیرفته می‌شوند که برای دانش‌آموزان پذیرفته نشده در آن سن پایین بسیار آسیب‌زاست.

قدمی بیان داشت: باید تغییر بینش در خانواده‌ها ایجاد شود زیرا فشار اجتماعی اجازه نمی‌دهد به راحتی مدارس استعدادهای درخشان تعطیل شود.

رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور اضافه کرد: در برخی روستاها به دلیل نبود امکانات برخی دانش‌آموزان با نیازهای ویژه به مدارس عادی می‌روند که اتفاقاً از برخی جهات تجربه مثبتی در این زمینه به شمار می‌رود.

به گزارش تیزلند، به نقل از خبرگزاری فارس، رضوان حکیم‌زاده معاون آموزش ابتدایی وزیر آموزش و پرورش، در برنامه پرسشگر با بیان اینکه ما به تفاوت ذاتی دانش‌آموزان از نظر هوش و شرایط اعتقاد داریم، اظهار داشت: با وجود این تفاوت‌ها می‌توان بنابر هوش و استعداد هر فرد، فرصت‌های یادگیری متفاوت ایجاد کرد.

وی با بیان اینکه با جداسازی و تفکیک دانش‌آموزان مخالف هستم، افزود: سبک موجود راه درستی نیست و نگاه سازنده این است که نگرش ما نسبت به وضع موجود عوض شود و منتظر آماده شدن همه شرایط برای تغییر وضع هم نباشیم.

حکیم‌زاده اضافه کرد:‌ دو شهر اول جهان در زمینه شرایط زندگی ملبورن و وین هستند و مهم‌ترین شاخص آنها فراهم آوردن شرایط راحت برای زندگی معلولان است تا آنها هم بتوانند از امکانات زندگی به نحو شایسته استفاده کنند.

معاون آموزش ابتدایی وزیر آموزش و پرورش خاطرنشان کرد: جدا کردن تیزهوشان از سایر افراد، اولین آسیب را برای خود دانش‌آموز دارد؛ اگر او واقعاً تیزهوش باشد، فرصت شرایط زندگی عادی را تجربه نمی‌کند و به جای علاقه برای خدمت به جامعه، متوقع خواهد شد.

وی با اشاره به اینکه برخی دانش‌آموزان واقعاً تیزهوش نیستند و صرفاً سخت‌کوشند، گفت: به دلیل استاندارد نبودن آزمون ورودی تیزهوشان هر فردی که در آن مدارس پذیرفته می‌شود، صرفاً تیزهوش نیست و با ورود به این مدرسه، برچسب تیزهوش می‌خورد و انتظار جامعه از او بالا می‌رود و به این ترتیب دچار آسیب می‌شود.

حکیم‌زاده با بیان اینکه به غنی‌سازی محیط آموزشی به جای جداسازی معتقدم، اظهار داشت: ما در 6 سال اول دوره ابتدایی ارزشیابی توصیفی داریم و سپس برای ورود به مدارس استعدادهای درخشان آزمون تستی می‌گیریم در حالی که دانش‌آموزان را برای این شرایط آماده نکرده‌ایم.

معاون آموزش ابتدایی وزیر آموزش و پرورش ابراز داشت: نباید به برگزاری آزمون ورودی تیزهوشان در پایه ششم اصرار کرد و می‌توان آن را به پیش از متوسطه دوم موکول نمود.

وی عنوان کرد: با جهش تحصیلی موافق نیستم، آنچه در سند تحول بنیادین تصریح شده است، حرکت به سوی آموزش فراگیر است و اگر به دنبال تمدید وضع موجود باشیم گام‌های لازم را برنمی‌داریم.

حکیم‌زاده با بیان اینکه با تست زدن فرصت‌های خوب کودکی کردن را از دانش‌آموز 12 ساله می‌گیریم، عنوان کرد: در برخی کشورها معلم‌های آموزش‌دیده، دانش‌آموز تیزهوش را تعیین می‌کنند و دیگر آزمونی گرفته نمی‌شود.

در واپسین روز‌های نزدیک به کنکور سراسری علاوه بر آمادگی تحصیلی برای دستیابی به نتیجه‌ای مطلوب هنر چگونه آزمون دادن و مدیریت شرایط از اهمیت بسزایی برخوردار است و می‌توان آن را حلقه‌ای مفقوده در کسب موفقیت دانست بنابراین داوطلبان باید با آمادگی کامل در جلسه کنکور شرکت کنند.

در آزمون‏‌های سراسری 2 عامل IQ (هوش تحصیلی) و EQ (هوش هیجانی) مورد سنجش قرار می‌گیرد که IQ ثابت و منتقل شده توسط ژن‏‌های وارثتی و EQ با تمرین قابل افزایش است که می‌توان با به کارگیری روش‌هایی تقویت EQ و چگونگی استفاده از آن را در آزمون سراسری مورد توجه قرار داد.

آزمون سراسری، محلی برای سنجش هوش هیجانی

توانایی کنترل انواع هیجانات اعم از شادی، امیدواری، غم، نا امیدی و مواردی از این قبیل همچنین اجرای بهترین تصمیم در شرایط مختلف نشان از هوش هیجانی بالا در افراد مختلف است در واقع اگر منطقی و عقلانی رفتار کنیم عملکردی هوشمندانه داشته ایم که نشان از شرایط رضایت بخش هوش هیجانی محسوب می‌شود.

یک مشاور تحصیلی در خصوص ضرورت هوش هیجانی در آزمون سراسری با بیان اینکه هوش هیجانی به شکل‏‌های مختلف در آزمون سراسری سنجیده می‌شود، مطرح کرد: با تغییر نگرش خود می‌توان هوش هیجانی را برای آزمون سراسری تقویت کنیم.

کنترل هیجان ناامیدی، کنترل هیجان ایده آل گرایی، کنترل هیجان اضطراب و مقایسه، کنترل هیجان بی خیالی، کنترل هیجان بی تفاوتی و مواردی از این قبیل می‌تواند مسیر موفقیت در آزمون سراسری برای داوطلبان را هموار کند.

عملکردی هوشمندانه در جلسه کنکور داشته باشیم

برای یک داوطلب آزمون سراسری تقویت هوش هیجانی تاثیر بسزایی در روند نتیجه گیری وی دارد،این مساله موجب می‌شود تا در جلسه آزمون رفتار هوشمندانه داشته باشد، با نگاهی منطقی آزمون‌ها را تحلیل کرده و رفتار خود را اصلاح کند، رفتار دیگران تاثیری در عملکرد او نداشته باشد و با تمام توان برای رسیدن به هدفش تلاش کند.

 داشتن رفتار هوشمندانه در جلسه آزمون به معنی کنترل ذهن است، به عنوان مثال مهم نیست که به همه سوالات پاسخ داده شود و برخلاف شایعه‌های موجود، درصد 100 نسبت به سایر درصد‌ها هیچ برتری و امتیازی ندارد.

در واقع تمامی سوالات در آزمون سراسری برای سنجش علمی داوطلبان نیست برخی سوالات برای سنجش هوش هیجانی است و داوطلبانی که روی این سوالات (سوالات مبهم) مکث می‌کنند درصد کمتری کسب کرده بنابراین هوش هیجانی کمتری دارند که با تمرین و یادآوری این مهارت (هنر آزمون دادن) در آزمون‏‌های آزمایشی می‌توان هوش هیجانی را تقویت کرد.

هنر چگونه آزمون دادن، کلیدی طلایی برای موفقیت در کنکور

موفقیت در آزمون سراسری تنها با بالا بودن اطلاعات میسر نیست و نیازمند به کارگیری هنر آزمون دادن است که این مساله باید در آزمون‌های پایانی مورد توجه و تمرین دانش آموزان قرار گیرد تا میزان تسلط بر آن افزایش یافته و شکلی عملیاتی در جلسه کنکور پیدا کند.

 هنر آزمون دادن شامل 10 تکنیک است و باید این حق را برای خود قائل شویم که به تعدادی از سوالات پاسخ ندهیم، در مرحله اول فقط سوالاتی که مطمئن هستیم را پاسخ دهیم، وقت هر درس را فقط به همان درس اختصاص داده و از زمان پاسخ‌گویی به هر درس را کاهش داده تا در انتها زمان برای مرور ایجاد شود.

زمان شروع پاسخگویی به هر درس را در ابتدای همان درس بنویسیم، هر 10 سوال یک بار زمان و شماره پاسخ برگ را کنترل کنیم، اگر زمان پاسخ گویی به سوالات یک درس به اتمام رسید و برخی سوالات آن هنوز باقی‌مانده بود تست های مربوطه را ر‌ها کنیم، در زمان مرور ابتدا سوالات را نخوانده و بعد به سوالات علامت دار جواب دهیم، هر زمان که دچار آشفتگی ذهنی شدیم با مصرف مواد قندی، تنفس عمیق، کشش عضلانی، رعایت وضعیت نشستن و ایجاد افکار مثبت حدود انرژی اولیه را در خود ایجاد کنیم و فراموش نکنیم دیگران هیچ تاثیری روی نتیجه ما نخواهند داشت و کافی است ما به درصد دلخواه خود دست یابیم.

چگونه آزمون سراسری را در منزل شبیه سازی کنیم؟

توجه به هنر آزمون دادن و دستیابی به این مهارت نیاز به تمرین دارد تا در جلسه کنکور به طور کامل قابلیت اجرایی پیدا کند بنابراین در این روز‌های باقی مانده باید خود را با این شرایط هماهنگ کرد تا مسیر حرکت به سمت رشته و دانشگاه دلخواه فراهم شود که این کار نیاز به شبیه سازی شرایط کنکور و پیاده کردن مهارت‌های یادشده دارد.

به گزارش تیزلند، به نقل از ایسنا، علی زرافشان درباره چالش‌های تنوع و تقسیم بندی مدارس اظهار کرد: قبل از ورود به بحث باید محورهای داوری را مشخص کنیم و تعریف دقیقی از تنوع مدارس داشته باشیم. ضمن آنکه باید تصمیماتی که در گذشته درباره مدارس اتخاذ شده است را آسیب شناسی کنیم و برای هر تصمیمی که در آینده می‌گیریم الزامات لازم را هم در نظر گرفته باشیم.

وی افزود: بر اساس آنچه در سند تحول بنیادین آمده است بنده معتقد هستم که جداسازی دانش آموزان در مدارس مختلف باید در حداقل ممکن باشد. رویکرد قالب ما آموزش فراگیر است و آموزش و پرورش تجارب مثبت خوبی در این زمینه دارد.

معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش با بیان اینکه حدود 20 سال گذشته شورای عالی آموزش و پرورش مصوبه‌ای درباره آموزش تلفیقی فراگیر کودکان با نیازهای ویژه داشت گفت: این مصوبه در عین رویکرد فراگیر برای آموزش دانش آموزان نیازهای ویژه در مدارس عادی این نکته را نیز مد نظر دارند که جداسازی برای همه دانش آموزان استثنائی توصیه نمی‌شود و برخی از آنها چون دانش آموزان چند معلولیتی و کم توان ذهنی نیاز به وجود مراکز خاص برای آموزش دارند.

زرافشان ادامه داد: بعضا با مواردی روبرو هستیم که محیط مدرسه عادی پذیرای دانش آموزان با نیازهای ویژه چون کم بینایی و کم شنوایی نیست و باید محیط مدارس عادی ما برای پذیرش این دانش آموزان آماده شوند.

وی درباره آمار مدارس تیزهوشان گفت: در ابتدای دولت یازدهم حدود 4.2 درصد از کل دانش آموزان کشور در مدارس تیزهوشان تحصیل می‌کردند. البته این آمار دو درصد بود که افزایش دو برابری پیدا کرده بود. طی دو سه سال اخیر تلاش کردیم با توجه به استانداردهای جهانی که همان دو درصد دانش آموز تیزهوش است شمار مدارس تیزهوشان را کاهش دهیم. متاسفانه چند سال گذشته افزایش بی رویه مدارس تیزهوشان اتفاق افتاد.

معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش افزود: افزایش بی رویه مدارس سمپاد حاصل یک تصمیم مدیریتی در دوره گذشته بود. متاسفانه در آن زمان مدارس شاهد و مدارس نمونه دولتی هم دچار افزایش بی رویه شدند و ما در این دوره برای اولین بار شاهد بودیم که پرونده‌هایی به کمیسیون معین شورای عالی آموزش و پرورش می‌آید مبنی بر اینکه دانش آموزان محصل در مدارس کف نمره را کسب نمی‌کنند و درخواست می‌دهند که برای تحصیل یک سال دیگر آنها در مدرسه فرصت داده شود.

زرافشان با بیان اینکه ما با برگزاری هر گونه آزمون جداسازی دانش آموزان در پایه ششم مخالف هستیم، گفت: 250 هزار دانش آموز برای ورود به مدارس تیزهوشان و 350 هزار دانش آموز برای ورود به مدارس نمونه دولتی در آزمون‌ها شرکت می‌کنند و این در حالیست که تنها حدود 20 هزار نفر در مدارس تیزهوشان و حدود 50 هزار نفر در مدارس نمونه دولتی پذیرش می‌شوند و این به آن معناست که دانش آموزانی که پذیرفته نمی‌شوند نیز دچار آسیب‌های روحی می‌شوند.

وی در برنامه تلویزیونی پرسشگر ادامه داد: ما در مقطع ابتدایی ارزشیابی توصیفی را داریم و در متوسطه اول ترکیبی از ارزشیابی توصیفی و نمره محور را داریم و برگزاری آزمون بین دو مقطع ابتدایی و متوسطه اول باعث برهم خوردن این سیستم می‌شود و در هر صورت به نفع دانش آموزان نیست. باید الزاماتی برای تغییر این سیستم فراهم شود و اول از همه خود خانواده‌ها به این نتیجه برسند که لزوما جداسازی ضامن موفقیت فرزندانشان نخواهد بود. باید اجازه بدهیم کودکان از درس خواندن و مدرسه رفتن لذت ببرند.

به گزارش تیزلند، به نقل از مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش، به اطلاع تمامی شرکت کنندگان آزمون ورودی مدارس استعدادهای درخشان می‌رساند، نتایج آزمون مذکور اواسط هفته جاری از طریق سامانهazmoon.medu.ir قابل مشاهده خواهد بود .

وقتی افکار عمومی جامعه از بروز اتفاقاتی مثل حمله تروریستی ملتهب است و اخبار راست و دروغ و شایعه، بی‌وقفه منتشر و دست‌به‌دست می‌شوند، بی‌پناه‌ترین و آسیب‌پذیرترین افراد، کودکان هستند.

آنها هر چند ممکن است درک صحیحی از چگونگی و علت اقدامات تروریستی نداشته باشند اما بسیار زودتر از بزرگسالان در برابر جو روانی ایجاد و منتقل شده پیرامون حادثه، واکنش نشان می‌دهند. پژوهش‌ها می‌گوید کودکان تا یک‌سال پس از حملات تروریستی، تحت تاثیر اضطراب ناشی از آن هستند.

برای کنترل ترس و جلوگیری از آسیب‌های پس از اضطراب حادثه در کودکان، بیش از هر چیز لازم است تا با آنها درباره حادثه گفت‌وگو کنیم. واقعیت را برایشان شرح دهیم و این اطمینان را به آنها بدهیم که هرچند مردم بی‌گناه زیادی به‌دلیل حملات تروریستی در جهان آسیب می‌بینند اما اکنون حادثه تمام شده و دلیلی برای نگرانی و ترس وجود ندارد. نیروهای امنیتی و پلیس کارشان را خوب انجام می‌دهند و مکان‌های عمومی مثل سابق امن و بی‌خطر هستند.

از رسانه‌ها در حضور کودکان کنترل شده استفاده کنیم و در جمع‌های خانوادگی و مهمانی‌‌های فامیلی اجازه ندهیم بحث و تحلیل‌های گروهی پیرامون شایعات شکل بگیرد.

تا آنجا که امکان دارد آنها را تنها در خانه نگذاریم و به یاد داشته باشیم مرز بین واقعیت و خیال در کودکان بسیار نامرئی است، به همین خاطر به پرسش‌هایشان درباره حوادث تروریستی پاسخ صحیح بدهیم.

 طبق پژوهش جدید مغز آن دسته از کودکانی که به ورزش های هوازی می پرداختند، دارای بخش سفیدرنگ فشرده تر و تنیده تری نسبت به کودکانی که آمادگی جسمانی کمتری داشتند و ورزش هوازی انجام نمی دادند بود.

بخش خاکستری مغز، مسئول فعالیت های شناختی نظیر حافظه و یادگیری است. اما این نخستین بار است که رابطه آمادگی جسمانی هوازی با بخش سفید مغز کودکان مورد ارزیابی قرار گرفته است.

این تیم پژوهشی از شیوه «تصویربرداری DTI برای بررسی بخش سفیدرنگ مغز این کودکان استفاده کردند. در این شیوه میزان پخش شدن آب در بافت های مختلف مورد بررسی قرار می گیرد. هر قدر میزان پخش شدن آب کمتر باشد، بافت مذکور دارای فیبر بیشتری بوده و فشرده تر است که البته مطلوب تر شمرده می شود.

پژوهشگران به بررسی رابطه عوامل مختلفی نظیر وضعیت اقتصادی و اجتماعی خانواده، زمان بلوغ و نیز بررسی وجود ناتوانایی های یادگیری و یا بیش فعالی با وضعیت قشر سفید مغز آنها پرداختند.

این تیم پژوهشی در حال حاضر در دومین سال از یک پژوهش پنج ساله است تا مشخص شود که شروع یک ورزش هوازی جدید توسط کودکان تا چه حدی می تواند موجب تاثیر مثبت بر روی قشر سفید مغز آنها شود.

مطالعات پیش از این نشان داده بود که فعالیت های کوتاه مدت و بلندمدت، بر سلامت مغز و توانایی های شناختی کودکان تاثیر می گذارد. این یافته جدید در واقع بر شواهد قبلی مبنی بر تاثیر مثبت ورزش و تحرک جسمی بر سلامت مغز می افزاید.

همچنین مطالعات نشان داده است که کودکان 9 تا 10 ساله ای که آمادگی هوازی بیشتری دارند قسمت خاکستری مغزشان باریک‌تر است. باریک‌تر بودن قسمت خاکستری مغز باعث افزایش توانایی ریاضی در افراد می‌شود.

در کودکان پروسه باریک شدن قسمت خاکستری مغز به صورت طبیعی انجام می‌شود. ورزش این پروسه را بهبود می‌بخشد.

مدیر این تحقیقات می‌گوید: باریک شدن قسمت خاکستری مغز یک روند طبیعی رشد است و به دلیل شکل‌گیری مغز اتفاق می‌افتد. تئوری که این پدیده را توجیه می‌کند می‌گوید که قسمت خاکستری مغز باریک می‌شود تا ارتباطات غیر ضروری از بین برود و ارتباطات مفید مغزی قوی‌تر شود.

مطالعات گذشته نشان داده است که باریک شدن قسمت خاکستری مغز با افزایش قدرت استدلال و مهارت‌های فکری همراه است. ما برای اولین بار نشان دادیم که آمادگی هوازی می‌تواند در باریک شدن قسمت خاکستری مغز نقش داشته باشد. در واقع ما دریافتیم که کودکان 9 تا 10 ساله ای که آمادگی هوازی بیشتری دارند، ضخامت قسمت خاکستری مغزشان کمتر است.

در این مطالعات 48 کودک مورد بررسی قرار گرفتند. از همه این افراد تستی برای اندازه‌گیری آمادگی هوازی گرفته شد. نیمی از این کودکان 70 درصد یا بیشتر آمادگی هوازی داشتند و نیمی از این کودکان 30 درصد یا کمتر آمادگی هوازی داشتند. محققان با کمک MRI از مغز این کودکان عکس برداری کردند و توانایی ریاضی آنها را سنجیدند.

محققان به اختلاف بین توانایی ریاضی و ساختار مغزی این کودکان پی بردند. به طور کلی باریک تر بودن قسمت خاکستری مغز با کارایی بهتر ریاضی همراه است.

مدیر این تحقیقات افزود: در بعضی مدارس از میزان ساعت‌های ورزش گرفته می‌شود و این زمان صرف درس‌های دیگری می‌شود. به همین ترتیب میزان بی‌تحرکی کودکان افزایش می یابد. ما نیاز داریم تا میزان فعالیت فیزیکی کودکان را افزایش دهیم. مدارس بهترین مکان برای افزایش انگیزه ورزشی کودکان هستند.

نقاشی کردن کودک، اهمیت زیادی در رشد و تکامل بعدی مهارت‌های تصویری‌اش در آینده دارد. مجموعه نمادهای تصویری در نقاشی کودک موجب تسهیل یادگیری‌های بعدی‌اش می‌شود. به طور کلی، با بررسی نقاشی کودکان می‌توانیم به آزمون‌هایی برای سازگاری هیجانی آن‌ها دست‌ یابیم.

محل‌ ترسیم نقاشی کودک روی صفحه، بیان‌کننده موضوع‌های مختلف است.

تمرین

ورقه کاغذی در ابعاد 5/29×21 سانتی‌متر (A4) تهیه کنید و از کودکتان بخواهید آدمک یا هر چیز دیگری بکشد.

سپس نقاشی او را به صورت زیر تقسیم‌بندی کنید.

راست بالا     | وسط بالا   | چپ بالا

راست وسط  | وسط        | چپ وسط

راست پایین  | وسط پایین  | چپ پایین

کاغذ را عمودی در نظر بگیرید. چون معمولا درازای آدمک، بیش از پهنای آن است. حال اگر کودک شما، کاغذ را بچرخاند و ورقه را به صورت افقی قرار دهد و آدمک و موضوع نقاشی‌اش را در جهت افقی ترسیم کند، این واکنش به دو صورت تفسیر می‌شود:

1ـ نشان‌دهنده وجود یک حس عینی تحول‌یافته است. یعنی نیاز بیش‌تری به فضای پیرامونی دارد و نوعی مادی‌نگری و فقدان آرمان‌نگری در او وجود دارد.

2ـ هم‌چنین می‌تواند نشان‌دهنده نوعی تضادورزی باشد. به این معنی که دارای روحیه متناقض است و با انجام این عمل متضاد، به ثابت کردن شخصیت خود نیاز دارد.

نقاشی در صفحه

اگر نقاشی کودکتان در سمت چپ قرار بگیرد، مربوط به گذشته اوست. سمت راست مربوط به آینده است. هرچه نقاشی کودک به سمت چپ گرایش داشته باشد، کودک تمایل دارد که هیجان‌ها و احساس‌های خود را به صورت مستقیم بیان کند و رفتاری کودکانه نشان دهد. کشیدن نقاشی در سمت راست صفحه، نشان‌دهنده مهار عقلی و تحول‌یافتگی کودک است. در کودکان راست دست، ناحیه چپ، نشان‌دهنده دلبستگی به مادر است و ناحیه راست، دلبستگی به پدر را نشان می‌دهد. در کودکان چپ دست، عکس این قضیه است.

پایین صفحه کاغذ، بیان‌کننده جهان تاریک مربوط به ناخودآگاه است و قلمروی زمینی و مرتبط با زندگی روزمره را نشان می‌دهد. چون این قسمت از صفحه کاغذ، معرف زمین است، عنصر حیات‌بخش را تشکیل می‌دهد. اگر کودک، خط زمین را در نقاشی‌اش ترسیم کند، گاهی نشان‌دهنده نیاز حسی به تغذیه و ایمنی جسمانی است.

قسمت بالای صفحه، معرف ارزش‌های برتر، جهان رویاها، خیال‌پردازی‌ها و آرزوهای کودک است. معمولا حدود 40درصد کودکان، در پنج سالگی، موضوع نقاشی (مثلا آدمک) را در مرکز ترسیم می‌کنند، 70 درصد در هفت سالگی و به همین صورت افزایش می‌یابد. اگر پس از هفت سالگی، آدمک ترسیم شده، خارج از مرکز صفحه باشد، می‌توان به وجود یک نابهنجاری اشاره کرد.

تناسب آدمک ترسیمی کودک شما نیز دارای اهمیت است. اگر آدمک، بزرگ باشد، به معنای اعتماد به نفس و احساس ایمنی و شکفتگی است و گاهی نشان‌دهنده ناتوانی در مهار خود است. اگر کودک، آدمکش را کوچک ترسیم کند، بیان‌کننده کم‌رویی و ترس است و معمولا آدمک، در نواحی خارج از ناحیه مرکزی صفحه ترسیم می‌شود.

آدمک‌هایی با سرهای بزرگ

در محدوده سنی سه و چهار سالگی، سر آدمک نسبت به تنه آن، بزرگ‌تر است. به این دلیل که جایگاه اعضای ارتباطی، یعنی چشم‌ها، دهان، بینی و گوش‌هاست.

سر برای این کودکان، بخش اصلی اندام انسان است. شاید به این دلیل که کودک می‌خواهد در داخل دایره (سر) اجزایی را بگنجاند و هنوز به آن مرحله از شناخت نرسیده، سر را بزرگ‌تر می‌کشد تا اجزا در آن جا شود. کودک، هر چه بزرگ‌تر می‌شود، نسبت تنه و سر آدمک متناسب‌تر می‌شود. در کودکان سه ساله، گاهی سر، تنه هم هست و دست‌ها و پاها به سر وصل می‌شوند. در این سن، بیش‌تر پاها ترسیم می‌شوند تا دست‌ها و بازوها و تکرار پاها در نقاشی‌ها بیش‌تر است.

نکته جالب دیگر در نقاشی کودکان، شفاف بودن آن است. برای مثال، اگر به کودک پنج یا شش ساله بگویید آدمکی ترسیم کند که پشت میز نشسته است؛ او این نقاشی را طوری ترسیم می‌کند که پاهای آدمک و تمام خط‌های میز، مرئی هستند و نقاشی او دارای شفافیت است. اگر به کودک چهار یا پنج ساله بگویید آدمکی روی اسب ترسیم کند، باز هم پاهای آدمک روی اسب، کاملا مشخص است.

ثبت فضا و نقطه دید در کودکان بزرگ‌تر دیده می‌شود. اگر به کودک هشت ساله بگویید آدمک را پشت میز ترسیم کند، آن را واقع‌بینانه ترسیم خواهد کرد؛ یعنی در نقاشی او، بخشی از پاهای آدمک مشخص می‌شود.

خط‌ها

خط‌های نقاشی کودکتان نیز دارای اهمیت است. خط‌های پررنگ و ضخیم نقاشی، نشان‌دهنده تمایل به لذت‌های جسمانی و شهوت‌گرایی است. این مسئله، در مراحل رشد روانی جنسی فروید مطرح است. اگر خط‌ها آن‌چنان خشن باشند که تا پاره کردن کاغذ پیش روند، نارضایتی و پرخاشگری را نشان می‌دهند.

خط‌های کمرنگ در نقاشی، بیان‌کننده حساسیت، ملایمت و ظرافت است و گاهی کم‌رویی و نداشتن اعتماد به نفس و تردید کودک را نشان می‌دهد.

گاهی فشاری که کودک روی کاغذ می‌آورد، در قسمت‌های مختلف نقاشی، متفاوت است؛ یعنی در قسمتی از نقاشی، کمرنگ و در قسمت دیگر، پررنگ ترسیم می‌شود؛ برای مثال، ممکن است لب‌های آدمک یا چشم‌های آدمک، خط‌های ضخیم داشته باشد. این مسئله، نشان‌دهنده ناحیه‌ای است که تعارض را در کودک برمی‌انگیزد. کنش درونی، کودک را وادار می‌کند خط‌ها را پررنگ کند، آن‌ها را سایه‌دار ترسیم کند و حتی گاهی دور نقاشی خود، یک دایره حفاظتی ترسیم کند.

اگر کودک شما، خط‌ها را استوار و مستقیم ترسیم کند، نشان‌دهنده اعتماد به نفس، مصمم بودن و تاثیرناپذیری اوست. در حالی که خط‌های منقطع، در نقاشی کودک تاثیرپذیر، مردد و کمال‌جو دیده می‌شود.

اگر در نقاشی کودک، نقطه‌گذاری دیده شود، نشان‌دهنده داشتن مادری عصبی و بهانه‌جوست. هم‌چنین نشان‌دهنده مقابله با احساس گناهکاری ناشی از ادرار بی‌اختیار است. خط‌های موازی، ‌سایه‌ها و چهارخانه‌ها، در نقاشی کودکان مضطرب دیده می‌شود. سایه‌ها و رنگ‌های خاکستری، نشان‌دهنده افسردگی است، البته اگر زیاد باشد و تکرار شود. مدت زمانی که کودک به سایه زدن اختصاص می‌دهد، بیش‌تر از خود سایه‌ها مهم است.

خط‌های شکسته و زاویه‌دار: نشان‌دهنده چابکی، خشم، ناآرامی، مردانگی و نیروست. در حالی که خط‌های منحنی و انحنادار، ابتدایی‌تر هستند و ملایمت، ‌مسالمت، تبعیت‌جویی، زنانگی، خوددوستداری و نرمش را نشان می‌دهند. حلقه‌هایی که به دور یک محور می‌چرخند، از شکل‌های زاویه‌دار هندسی، ابتدایی‌تر هستند. کشیدن چنین خط‌هایی، تا چهار سالگی، بهنجار هستند. در صورتی که ترسیم آن‌ها ادامه یابد، می‌تواند نشانه‌های روان‌گسیختگی را بروز دهد.

خط‌های راست: نشان‌دهنده آرامش، وقار و بی‌انعطافی است.

خط‌های سرازیر: نشان‌دهنده بدبینی، افسردگی، خستگی و مرگ است.

خط‌های سربالا: شادی، زندگی و انفجار احساسات شدید را نشان می‌دهد.

خط‌خطی کردن و پاک کردن‌های زیاد: آشکارکننده نامصمم بودن، نارضایتی از خود و احساس حقارت است. لکه‌ها و سیاه کردن‌ها، احساس گناهکاری را نشان می‌دهند. اگر نقاشی کودک، حالتی کثیف و درهم ریخته داشته باشد، یعنی او، کودکی است که در مرحله مقعدی (مرحله‌ای که کودک، مدفوع خود را نگه می‌دارد و از این کار لذت می‌برد) وجود دارد تثبیت شده است، اما این تثبیت در کودکانی که نقاشی آن‌ها، تمیز و دارای نظم است، گرایش‌های وسواسی را نشان می‌دهد. در سن‌های بالاتر، تمیزی می‌تواند به دلیل جلب رضایت بزرگ‌ترها باشد.

بخش‌هایی که سفید گذاشته می‌شوند، نشان‌دهنده مرزها و فاصله‌گیری‌هاست و با توجه به فضای ترسیمی باید تفسیر شوند.

بچه‌ها مثل اسفنج می‌مانند. نگاه می‌کنند و هر چه که در محیطشان باشد را جذب می‌کنند، مخصوصاً از طریق دیداری و شنیداری. اکثر کلمات و رفتارهای آنها ناشی از تقلید از والدینشان یا بزرگترهای دیگر در اطرافشان است. خیلی وقت‌ها از کلماتی که از دهان آنها بیرون می‌آید حسابی شگفت‌زده می‌شوید. و وقتی مدرسه را شروع می‌کنند، با تاثیرات همسالانشان بمباران شده و دنیای امن و راحتشان زیر و رو می‌شود. اما اگر فرزندانتان را از همان ابتدا با 10 مورد از مهمترین ارزش‌ها آشنا کنید، می‌توانند به خود متکی شده و زندگی شاد و راحت داشته باشند.

1. صداقت

جایی در مسیر بزرگ شدن، بچه‌ها دروغ گفتن را یاد می‌گیرند، حتی ممکن است آن را از والدینشان هم یاد نگرفته باشند. تلویزیون، بچه‌های دیگر یا حتی بزرگترهای دیگر ممکن است باعث این نوع رفتارهای آنها شده باشند. حتی می‌تواند یک نوع مکانیزم دفاعی برایشان باشد. اگر اهمیت صداقت را برایشان توضیح دهید و مطمئنشان سازید که همیشه برای شنیدن حرف‌هایشان آماده‌اید، آن وقت برایشان در دسترس‌تر خواهید بود مخصوصاً زمان‌هایی که می‌دانند کار اشتباهی انجام داده‌اند. خیلی از بچه‌ها بخاطر ترس از فریادهای والدینشان یا کتک خوردن می‌ترسند واقعیت را با والدینشان در میان بگذارند. باید به آنها بفهمانید که رفتار بد آنها مطمئناً عواقبی خواهد داشت اما همیشه بخاطر اینکه شجاعت لازم برای گفتن واقعیت را داشته‌اند تحسینشان کنید. از همه مهمتر اینکه شما هم باید خود فردی صادق باشید زیرا اگر در شما بی‌صداقتی ببینند آنها یاد خواهند گرفت.

2. احترام

بچه‌ها احترام را از محیط خانه و خانواده‌شان یاد می‌گیرند. اگر بچه ها ببینند که شما بعنوان والدین چقدر محترمانه با هم رفتار می‌کنید، چقدر رفتارتان با خود آنها و بقیه افراد خانواده با ادب و احترام است، مطمئن باشید که از شما الگو برمی‌دارند. بچه‌ها رفتارها را درست مثل کلمات تقلید می‌کنند. گفتن کلماتی مثل «خواهش می‌کنم»، «لطفاً»، «متشکرم» و «عذر می‌خواهم» در جلو آنها به آنها احترام و ادب را یاد می‌دهد. همچنین باید به آنها یاد بدهید به بدن، اموال، نظرات و اعتقادات دیگران هم احترام بگذارند.

3. قدرشناسی

خوب می‌دانیم که چقدر راحت ممکن است زندگی و آدم‌ها را کوچک بشماریم. آنقدر درگیر نقاط منفی زندگی خود می‌شویم که یادمان می‌رود برای نقاط مثبت آن شکرگزار باشیم. به فرزندانتان یاد بدهید که هر روز حتی برای کوچکترین چیزها شکرگزار باشند، چیزهای کوچکی مثل هوا یا یک لبخند از کسی. به آنها یاد بدهید که برای اینکه زنده هستند، برای خانواده و دوستانشان، غذایی که می‌خورند، لباس‌هایشان، سقف بالای سرشان و سلامتی‌شان قدرشناس باشند. به آنها نشان دهید که هر روز برای آنها نعمتی است از جانب خداوند. حتی می‌توانید به آنها یاد بدهید که از نعمت‌هایی که خداوند به آنها بخشیده لیست تهیه کنند. این کارها به آنها آموزش می‌دهد که برای همه چیز باید شکرگزار باشند.

4. سخاوت

ما در دنیای «من می خواهم» زندگی می‌کنیم. من، من، من! بچه‌ها هم در چنین دنیایی زندگی می‌کنند اما لزومی ندارد که آنجا بمانند. در سال‌های قبل از مدرسه بچه‌ها تقسیم کردن را یاد می‌گیرند. اگر روی این مسئله در خانه تاکید شود، برای آنها دشوار نخواهد بود. اینکه به آنها یاد بدهید به دیگران کمک کنند هم نوعی سخاوت و بخشندگی است زیرا به آنها یاد می‌دهد که در وقتشان بخشنده باشند. وقتی خودتان به نیازمندان لباس و غذا هدیه بدهید، آنها هم درک می‌کنند که باید بخشنده باشند.

5. خاص بودن

بچه‌های کوچک موجودات سازگاری نیستند. هر کاری که دوست دارند را در هر زمان که دوست دارند و با هر کسی که دوست دارند انجام می‌دهند. اما هرچه سنشان بالاتر می‌رود، یاد می‌گیرند خودشان را با همسالانشان مقایسه کنند و تفاوت‌ها و شباهت‌های بین آنها را می‌بینند. ممکن است تلاش کنند با آنچه که بقیه دارند یا انجام می‌دهند سازگار شوند یا ممکن است نفهمند چرا بعضی افراد اینقدر با آنها فرق دارند. باید به فرزندانتان یادآور شوید که از همان ابتدای کودکی خاص هستند. به آنها بفهمانید که فردیت آنها باعث خاص بودنشان است. آنها را تشویق کنید فردیت خودشان را از طریق علایقشان کشف کنند. آنها را هم‌کلاسی‌ها یا دوستانشان مقایسه نکنید و برایشان توضیح دهید که بقیه آدمها هم خاص هستند اما نباید به خاطر خاص بودنشان به طور متفاوتی با آنها برخورد شود. ممکن است بچه‌ای بپرسد که چرا یک نفر این شکلی است یا اینطوری حرف می‌زند یا رفتار می کند. برایشان توضیح دهید که چرا آن فرد متفاوت است و بر روی خصوصیات خاص آن فرد تاکید کنید. این به آنها کمک خواهد کرد تفاوت‌های آدمها را بپذیرند.

6. بخشش

اگر بخشیدن به بچه‌ها آموزش داده شود، در بزرگسالی انسان‌های بهتری خواهند شد. آدمها ممکن است چه خواسته و چه ناخواسته در حق آنها بدی کنند. این چیزی نیست که بتوانیم بچه‌هایمان را به طور کامل در برابر آن حفظ کنیم. اما اگر بخشندگی را یاد بگیرند، محبت و مهربانی را هم یاد می‌گیرند. وقتی کسی به آنها صدمه می‌زند، وقتی می‌خواهند دردشان را ابراز کنند به حرف‌هایشان گوش دهید اما در آخر برایشان توضیح دهید که کینه نگه داشتن از آن فرد فقط باعث تیرگی آنها می‌شود. کینه آنها را اسیر خود می‌کند و به فرد آسیب‌رسان قدرت بالاتری می‌دهد. دیگر نخواهند توانست مثل قبل در زندگی خود پیش روند و زندگی شادی داشته باشند زیرا تلخی از درون، آنها را می‌خورد. سعی کنید به آنها بفهمانید که آن فرد به این علت به آنها صدمه زده است که خودش هم در عمق وجود خود آسیب دیده است. تنها دلیلی که باعث می‌شود بخواهیم به دیگران آسیب بزنیم این است که بخواهیم با صدمات و آسیب‌هایی که خودمان خورده‌ایم کنار بیاییم.

7. شوخ‌طبعی

زندگی پر از فراز و نشیب است. پر از هیجان و همچنین درد است. بچه‌ها در هر موقعیتی خنده را می‌بینند و در واقعیت باید این را از آنها یاد بگیریم. آنها می‌توانند خیلی راحت به عقب برگردند و معمولاً هیچ چیز را جدی نمی‌گیرند. برای آنها زندگی فقط یک زمین بازی بزرگ است. باید به بچه‌هایتان کمک کنید تا پایات عمر با این طرز تفکر زندگی کنند. وقتی بزرگتر می‌شوند، با شروع شدن مدرسه و فشار همسالان زندگی سخت‌تر می‌شود. به آنها نشان دهید چطور می‌توانند با خندیدن زندگی‌شان را بهتر کرده و با جوک تعریف کردن برای هم دیگر انجام فعالیت‌های مفرح مثل کتاب خواندن، بازی کردن در پارک یا فقط حرف زدن با همدیگر درمورد زندگی، وضعیت خود را بهتر کنند. اینکه بدانید چه چیز باعث به خنده انداختن یا لبخند زدن فرزندانتان می‌شود رابطه شما را با آنها قوی‌تر خواهد کرد.

8. نگرش مثبت

داشتن نگرش مثبت در کنار شوخ‌طبعی عالی است. خیلی وقت‌ها زندگی بسیار ناامیدکننده می‌شود و بعنوان افراد بزرگسال می‌دانیم که چقدر راحت ممکن است اسیر منفی‌بافی‌های دور و برمان شویم. مخصوصاً وقتی همه چیز آنطور که ما دوست داریم پیش نرود و به آنچه که می‌خواهیم نرسیم، ایمانمان را برای داشتن فردایی روشن‌تر از دست می‌دهیم. بچه‌ها باید با اهمیت داشتن نگرش مثبت در زندگی آشنا شوند زیرا متاسفانه آدمها و اتفاقات زندگی خیلی وقت‌ها موجب ناامیدی آنها خواهند شد. و وقتی این اتفاق بیفتد، اگر نگرشی مثبت داشته باشند، خواهند توانست در زندگی پیش رفته و ایمان داشته باشند که زندگی برایشان شادی به ارمغان خواهد آورد. داشتن نگرش مثبت با داشتن والدینی مثبت شروع می‌شود. نشان دادن رفتار و نگرش مثبت از جانب شما اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا شما الگوی فرزندانتان هستید. اگر فقط از شما حرف‌ها یا رفتارهای منفی ببینند، آنها هم همانطور رفتار خواهند کرد و برعکس.

9. پشتکار

هیچکدام از ما انسان کاملی نیستیم، به همین دلیل هیچوقت نمی‌توانیم کاری را کامل انجام دهیم، مخصوصاً اگر دفعه اولی باشد که آن را امتحان می‌کنیم. پشتکار به بچه‌ها کمک می‌کند هیچوقت دلسرد نشده و برای چیزهایی که می‌خواهند به تلاششان ادامه دهند. وقتی خیلی کوچک هستند کارهایی مثل راه رفتن، بازی کردن، غذا خوردن و از این قبیل را نمی‌توانند به خوبی و کامل انجام دهند. اما آنقدر تلاش می‌کنند که موفق می‌شوند زیرا هنوز با معنی دلسردی و ناامیدی آشنا نشده‌اند. اما این مسئله با بالا رفتن سنشان تغییر می‌کند. دچار ترس‌هایی می‌شوند و شروع به مقایسه خودشان با همسالان خود می‌کنند. فشارهای مدرسه و درس‌هایشان هم هست. شما بعنوان والدین آنها باید بطور مداوم تشویقشان کنید که به راهشان ادامه داده، بیشترین تلاششان را به کار گیرند. باید به آنها نشان دهید که چقدر به وجودشان افتخار می‌کنید. وقتی می‌بینید خسته و ناامید شده‌اند، با هدایت و راهنمایی آنها و سوال پرسیدن از آنها به جای ارائه پاسخ سوالاتشان، به آنها کمک کنید. اگر در سن کم پشتکار داشتن را بیاموزند، در بزرگسالی افرادی پرتلاش و سخت‌کوش شده و یاد می‌گیرند که در هر کاری نهایت تلاششان را به کار گیرند.

10. عشق

آخرین مورد که البته از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است، آموزش شور و عشق به فرزندان است: شور زندگی و عشق به مردم و چیزهایی که از آن لذت می‌برند. بدون عشق آنها زندگی بسیار عادی و رویاهایی معمولی خواهند داشت. عشق مجموعه‌ای از سایر ارزش‌هایی است که در بالا ذکر کردیم زیرا باعث می‌شود هیجان زندگی کردن داشته باشند و آنها را تشویق می‌کند آدم‌های بهتری باشند. با داشتن زندگی سرشار از شور و عشق و اشتیاق و عشق ورزیدن به فرزندانتان به آنها عشق را بیاموزید. برای حتی کوچکترین چیزها اشتیاق نشان دهید. انرژی شما به فرزندانتان منتقل خواهد شد زیرا به این ترتیب می‌بینند که چقدر زندگی فوق‌العاده و عالی است.

ارزش‌های دیگری هم هستند که بچه‌ها باید با آنها آشنا شوند اما اینها 10 مورد از مهمترین ارزش‌های زندگی بودند که برایتان عنوان کردیم. یادتان باشد بچه‌های ما نیاز به راهنمایی ما دارند. ما بعنوان والدین آنها، بزرگترین الگوی آنها به شمار می‌رویم و وقتی خودمان با این ارزش‌ها زندگی کنیم، به آنها کمک خواهیم کرد زندگی خود را به خوبی شکل دهند.

اما بجز این 10 مورد، در زیر مهارت های دیگری را بصورت تیتر وار بیان می کنیم که خوب است به فرزندان خود آموزش دهید:

. گره زدن بند کفش

. شنا

. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دندانها بصورت روزانه

. دوچرخه سواری

. مرتب کردن تخت خواب

. مطالعه پیش از خواب

. آشپزی

. تماشای تلوزیون و بازی های کامپیوتری بصورت متعادل

. استعمال کرم ضد آفتاب

. دوختن دکمه لباس

. گفتن زمان با یک ساعت غیر دیجیتال

. گرفتن بینی با دستمال

 اتو کردن لباسها . انتخاب وعده های غذایی سالم . تعمیر شیر آبی که چکه میکند     

. کنترل خود هنگام عصبانیت . حل معما . نقشه خوانی . احترام گذاردن به بزرگترها . عذرخواهی بعد از اشتباه . استفاده از توالت عمومی

. شستن لباسها . کاشتن گل و درخت . داشتن اعتماد بنفس . سخنرانی در یک جمع . استفاده از وسائط نقلیه عمومی بجای خودروی

شخصی . تمیز کردن بهم ریختگی ها . خاموش کردن همه لامپها قبل از ترک خانه . لباس پوشیدن بر طبق مناسبت ها 

. چه زمانی "نه" بگویند . سرودن شعر یا غزل . کسب درآمد مشروع . پس انداز پول و خرج هوشمندانه . برقراری تماس چشمی هنگام

صحبت با دیگران . پیدا کردن یک کتاب در کتابخانه . کادو کردن یک هدیه . خواندن روزنامه . زمان گذاشتن برای افراد مستمند . مستقل بودن و تکیه بر خود 

. سرفه و عطسه در دستمال شخصی . رهبری کردن یک گروه . آموختن زبان دوم، بخصوص انگلیسی . سوال پرسیدن

. نگهداری از کودک . مدیریت استرس . تمایز خواسته ها از نیازها . فن مذاکره و گفتگو . نوشتن انشاء و مقاله . جمع، تفریق، ضرب و تقسیم

بدون استفاده از ماشین حساب . کنار آمدن با افرادی که علاقه چندانی به آنها ندارند . برخورد با اتفاقات دلخراش . جشن گرفتن و تبریک

گفتن به دیگران . کنار آمدن با ناامیدی و ناکامی در عشق . تعویض یک لاستیک پنچر . استفاده از کپسول اطفاء حریق . پختن کیک . گوش دادن